Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

Καμιά υποχώρηση για τη Μακεδονία!

24/02/2008

Καμιά υποχώρηση!

Του Μάκη Κουρή

Γιατί η μία θα φέρει την άλλη
Η Μακεδονία μας δεν παζαρεύεται...

Kαι δεν μοιράζεται.

Kαι δεν συζητάμε ότι θα χρειαζόμαστε άδεια για να χρησιμοποιούμε το όνομά της!

Να ξεκαθαρίσουμε.

Μας ανήκει ναι ή όχι το όνομα «Μακεδονία»;

Αν πιστεύουμε, με βάση τα ιστορικά ντοκουμέντα, ότι το «Μακεδονία» είναι Ελλάδα, τότε τελεία και παύλα.

Καμία συζήτηση.

Και πολύ περισσότερο καμία διαπραγμάτευση.

Και το μήνυμά μας προς κάθε κατεύθυνση, σ' όλο τον κόσμο, σαφές:

Ούτε κουβέντα.

Και σ' όποιον αρέσει.

Δεν απειλούμε κανέναν, δεν διεκδικούμε τίποτε το ξένο.

Περιφρουρούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Και δεν κάνουμε πίσω.

Και απειλές δεν περνάνε...

Και δε μας φοβίζουν...

Γιατί μπορούμε να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα.

Και να μην ξεχνούν οι φίλοι μας πέραν του Ατλαντικού τη Σούδα...

Αυτήν τη γλώσσα επιβάλλει η Ιστορία μας και η πολιτισμική προσφορά σε όλον τον κόσμο τούτης της γης που λέγεται Ελλάδα.

Μισόλογα και παζάρια μπορούν να χρησιμοποιούν κρατίδια που δεν ξέρουν από πού κρατάει η σκούφια τους.

Και είναι ντροπή που ελληνίδα υπουργός δέχθηκε να μπει σε ΜΟΙΡΑΣΙΑ το όνομα «Μακεδονία».

Και ακόμα χειρότερο, να αποδεχθούμε ότι η Ελλάδα «δεν έχει αποκλειστικό δικαίωμα, πολιτικό είτε εμπορικό, στο όνομα “Μακεδονία”»!

Καλά τρελαθήκαμε;

Κατεβάσαμε τα σώβρακα;

Γίναμε ανθρωπάκια;

Τρέμουμε;

Ποιους;

Τι έπαθε η Κύπρος που είπε «ΟΧΙ» στους Μεγάλους το 2004;

Λέγανε ότι θα καταστραφεί, θα διαλυθεί, και μια χαρά πάει.

Η κυρία Μπακογιάννη έκανε έγκλημα που δέχθηκε να πάρει από τον μεσολαβητή του ΟΗΕ, τον κ. Νίμιτς, επίσημο έγγραφο μ' αυτόν τον όρο διαπραγμάτευσης, που σημαίνει ότι η Ελλάδα συναίνεσε να μπει στο τραπέζι για συναλλαγή!

Όλοι αυτοί που σήκωσαν τη σημαία της συνθηκολόγησης, ας διερωτηθούν και ας δώσουν απάντηση στον εαυτό τους και σε εμάς:

Αυτήν τη σπίθα στη γειτονιά μας την άναψε, άγνωστο ποιους εξυπηρετώντας, ο Τρούμαν το 1945, αν δεν κάνουμε λάθος.

Από τότε την κρατάνε συνεχώς αναμμένη και κάποιοι (ποιοι;) πληρώνουν για να γράφουν κάποια ρεμάλια «Έλληνες» στο Τορόντο και στην Αυστραλία με εθνικότητα «Μακεδών» έναντι μηνιαίου μισθού.

Αυτό το κρατίδιο όχι μόνο άντεξε στο εμπάργκο, αλλά πλήρωνε μέχρι και σε διπλάσια και πιο πάνω τιμή τα εμπορεύματα που λαθραία εισήγαγε (τότε κάποιοι γνωστοί Έλληνες ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ...).

Τώρα κάνουν τους καουμπόηδες.

Κραδαίνοντας αμερικανικά σημαιάκια, γίνονται από εχθροί οι πιο πιστοί γιάνκηδες!

Ποιοι πληρώνουν;

Αυτή η επιμονή να λέγονται «Μακεδονία» τι κρύβει;

Μήπως «κάποιοι» θέλουν να δημιουργήσουν στη γειτονιά μας ένα νέο Ισραήλ, για να ελέγχει, όπως το άλλο την Αραβία και τα πετρέλαια, εδώ τα Βαλκάνια, την Κεντρική Ευρώπη και την Ανατολή;

Τυχαία πάντως, χωρίς λόγο, αυτή η επιμονή δεν μπορεί να είναι...

Παίζονται πολλά στη γειτονιά μας.

Και αυτήν τη στιγμή ο στόχος είμαστε εμείς.

Κάποιους ενοχλούμε.

Και θέλουν να μας μαντρώσουν.

Έτσι και πούμε το «ναι» σε ονομασία που θα έχει το όνομα «Μακεδονία», ξεχάστε τη Μακεδονία.

Θα έχει γίνει η αρχή...

Και τότε η μια υποχώρηση θα φέρει την άλλη.

Και τελειωμό δεν θα έχουν.
Μια επομένως είναι η στάση της Ελλάδας.

Το όνομα «Μακεδονία» μάς ανήκει.

Δεν παραχωρούμε ούτε κομματάκι της.

Ας το χωνέψουν.

Δεν είμαστε εδώ για να εκτελούμε εντολές...

ΥΓ.: Κάποιοι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, ότι αν πούμε «ΟΧΙ» στη διπλή ή τη σύνθετη ονομασία, θα απομονωθούμε, θα μείνουμε μόνοι μας.


Είδατε κανέναν που μπορεί να κλείσει την πόρτα σε 10.000.000 καταναλωτές;

Είδατε καμιά χώρα στον κόσμο να είναι απομονωμένη;

Τεμενάδες κάνουν οι επιχειρήσεις να μας πουλήσουν τα προϊόντα τους.

Λένε ακόμα ότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν οι Σκοπιανοί το Σύνταγμά τους για να απαλειφθούν οι αναφορές των αλυτρωτικών τους σχεδίων.

Θέληση χρειάζεται και όλα γίνονται εν τω άμα...

Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι με την Ενδιάμεση Συμφωνία άλλαξαν πάλι το Σύνταγμά τους, καταργώντας τα σύμβολα και τη σημαία...

Τίποτε δεν είναι αδύνατο αν πράγματι θέλουν να μπούνε στην Ευρώπη και να ζήσουν ειρηνικά, χωρίς επεκτατικές βλέψεις στη γειτονιά μας...

Δεν υπάρχουν σχόλια: