Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΣΚΛΑΒΟΙ για ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΧΡΕΟΥΣ στο ΠΑΚΙΣΤΑΝ



To Πακιστάν, όπως αποκάλυψε η αυστραλιανή οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Walk Free είναι η τρίτη χώρα στον κόσμο, μετά την Ινδία και την Κίνα, με το μεγαλύτερο ποσοστό σκλάβων στο σύνολο του πληθυσμού της. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Πακιστανοί είναι σήμερα, σύγχρονοι σκλάβοι παγιδευμένοι σε μακροπρόθεσμες (ή δια βίου) συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας, παγιδευμένοι στη «δουλεία της σύγχρονης εποχής» και θα εργάζονται για όλη τους τη ζωή, μόνο για να αποπληρώσουν τα χρέη τους.
Νόμοι που ψηφίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 απαγορεύουν την καταναγκαστική εργασία, αλλά ακόμα ο κύκλος συνεχίζεται, με χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο, να εργάζονται για να βοηθήσουν τους γονείς τους να αποπληρώσουν το χρέος από δανεικά χρήματα που αναγκάστηκαν να πάρουν, πάνω στην απελπισία τους.
οι λόγοι που οδηγούν τους εργαζόμενους για να συνάψουν συμφωνίες δια βίου απασχόλησηςείναι πολλοί (όπως η αγορά τροφίμων, η προίκα του γάμου και οι επισκέψεις στο νοσοκομείο)

Ο Πακιστανός εργάτης Ranjhan, κάνει τούβλα, σε ένα εργοστάσιο τούβλων, στις παρυφές του Χαϊντεραμπάντ, περίπου 90 μίλια βόρεια από το Καράτσι, όπου από τις καμινάδες υψώνεται επιβλαβής καπνός.

Ο Ranjhan πατέρας τριών παιδιών, δήλωσε: «Έχω περάσει τα τελευταία 40 και πλέον χρόνια σε αυτό το χαμαλίκι, μερικές φορές σε ένα εργοστάσιο, μερικές φορές σε ένα άλλο.»

«Δανείστηκα 40.000-50.000 ρουπίες (£ 413-516) για να αγοράσω τρόφιμα για τα παιδιά μου. Ποτέ δεν θα ξεπληρώσω το χρέος μου, όταν πεθάνω, το χρέος μου θα πεθάνει μαζί μου »

Ο Ranjhan εργάζεται επτά ημέρες την εβδομάδα, για κάθε 1.000 τούβλα που ψήνονται στον κλίβανο, κερδίζει λίγο πάνω από £ 1, αλλά ότι κερδίζει, πηγαίνει κατ 'ευθείαν πίσω στον εργοδότη του.

Το χρέος των δουλοπαροίκων, συχνά μεγαλώνει, καθώς προστίθενται οι δαπάνες για τη διαμονή και το φαγητό.

Ορισμένες μικρές συνδικαλιστικές οργανώσεις πιέζουν τους εργοδότες να αυξήσουν τους μισθούς για το ισοδύναμο των $ 3 την ημέρα, ώστε οι εργαζόμενοί τους, να μην παγιδεύονται στον κύκλο του χρέους.

Ορισμένοι εργαζόμενοι, όπως Sajan Kumar, κατάφεραν να διαφύγουν.
Πριν από πέντε χρόνια ο ιδιοκτήτης αγροκτήματος (που παράγει ρύζι και πιπέρι) όπου είχε εργαστεί για χρόνια με την οικογένειά του, του ζήτησε £ 2877, υποστηρίζοντας ότι η εργασία τους δεν κάλυψε το κόστος της διατροφής τους.
Ο θείος του κ Κουμάρ πήγε στην οργάνωση Πράσινη Αγροτική Ανάπτυξη (Green Rural Development Organisation) η οποία παρέπεμψε το θέμα στο δικαστήριο.
Αλλά τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα για τον αγρότη και την οικογένειά του. Ο κ Kumar λέει πως, ο ιδιοκτήτης και οι άνδρες του, έριξαν τον ίδιο και όλη του την οικογένεια σε οχήματα και τους οδήγησαν στην έρημο «αλυσοδεμένους σαν ζώα».
Μετά από ημέρες που κρατήθηκαν σε αιχμαλωσία, τα 87 μέλη της μεγάλης οικογένειας Κουμάρ, όλα από την ινδουιστική μειονότητα, διασώθηκαν από την αστυνομία.
Ο κ Kumar και η οικογένειά του πήρε πάνω από £ 12.797 σε διακανονισμό εκτός δικαστηρίου.
Σήμερα ζει στο χωριό του Azad Nagar, κοντά στο Hyderabad, που κατοικείται από πρώην δουλοπάροικους.
Η οικογένεια αγόρασε ένα μίνι λεωφορείο και ο κ Kumar άνοιξε ένα παντοπωλείο.

Ο Ghulam Haider, επικεφαλής του Green Rural Development Organisation που έχει συσταθεί στο Azad Nagar το 2006, είπε ότι κατάφερε να απελευθερώσει 28.000 άτομα, αλλά περίπου τα μισά από αυτά, κατέληξαν να επιστρέψουν πίσω στην καταναγκαστική εργασία λόγω έλλειψης οποιασδήποτε άλλης εργασίας.

Για την μικρή, μόλις 12 ετών Jenny, το μέλλον φαίνεται δυσοίωνο. Έχει ήδη περάσει χρόνια εργαζόμενη στα χωράφια, τον καθαρισμό των σπιτιών, τη διατροφή των ζώων και την άντληση νερού για ένα γαιοκτήμονα. Το μόνο που κερδίζει είναι το φαγητό στο τέλος της μέρας, ενώ παραπονέθηκε γιατί χτυπούν τα αδέλφια της.

Στις φωτογραφίες, σε εργοστάσια τούβλων, παιδιά βάζουν τον πηλό στα καλούπια για να ψηθούν τα τούβλα. Αυτό είναι το σκηνικό της ζωής τους για πολλές δεκαετίες, και συχνά μέχρι το τέλος της.

Πηγή 3-12-14
http://www.dailymail.co.uk/news/article-2858775/Paying-debts-brick-brick-Pakistani-modern-day-slaves-trapped-lifetime-hardship.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: