Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

Καλλιτέχνες κάρφωσαν κεφάλια από κούκλες στην περίφραξη της ιδιοκτησίας τους, για να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για την παιδική φτώχεια, τη διάλυση της οικογένειας και την παιδική κακοποίηση



Νέα Ζηλανδία, σε αγροτική περιοχή του Auckland, στην  ιδιοκτησία της Donna Turtle sarten’s και του Bernie Harfleet, υπάρχει μια ανατριχιαστική περίφραξη.
Το ζευγάρι κάρφωσε στο φράχτη της ιδιοκτησίας του - που έχει πρόσοψη  σε έναν απομονωμένο αγροτικό δρόμο- κομμένα κεφάλια, σώματα και ακρωτηριασμένα μέλη από κούκλες.
Η
Donna Turtle sarten και ο σύντροφος της  Bernie Harfleet είναι καλλιτέχνες και  τα τελευταία
περίπου δύο χρόνια , επιδιώκουν με αυτό τον μακάβριο και ταυτόχρονα χιουμοριστικό τρόπο, να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο σε κοινωνικά θέματα που αφορούν τα παιδιά.

Ο φράχτης του σπιτιού τους,  που διακοσμείται από κεφάλια,  πόδια, χέρια και σώματα από διαμελισμένες  κούκλες, δεν είναι σκηνή από μια ταινία τρόμου, αλλά μια καλλιτεχνική εργασία μαύρου χιούμορ, που επέφερε έντονο κοινωνικό σχολιασμό.

Οι καλλιτέχνες ελπίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι που σταματούν μπροστά στην καλλιτεχνική δημιουργία τους θα αναλογίζονται την παιδική φτώχεια, την κακοποίηση των παιδιών αλλά και τις διαλυμένες οικογένειες  που τραυματίζουν  ανεπανόρθωτα τον ψυχισμό των παιδιών  (τραύμα σημαίνει «βίαιος αποχωρισμός» από ένα κομμάτι του εαυτού μας, συναισθηματικό ακρωτηριασμό, τραυματισμό που καταλήγει συνήθως στην απώλεια ενός άκρου, στην αναπηρία ή στην ψυχική ασθένεια)

Η ανατριχιαστική εμφάνιση του φράχτη, αρχικά προκαλεί στον διερχόμενο θεατή έκπληξη,  ενώ οι αντιδράσεις του ποικίλλουν, 
άλλοι άνθρωποι  χαμογελούν ειρωνικά, άλλοι αποχωρούν τρομαγμένοι, ενώ άλλοι φεύγουν, για να επιστρέψουν αργότερα με μια φωτογραφική μηχανή,  που θα αποθανατίσει τη μακάβρια σκηνή.

Όταν σταματούν για να βγάλουν φωτογραφίες, ο κ. Bernie Harfleet στρέφει τον φακό της δικής του φωτογραφικής μηχανής  επάνω τους και αυτό τους αναγκάζει να φύγουν.

Αυτός και η σύντροφός του Donna Turtle sarten ξεκίνησαν να δημιουργούν το σκηνικό στο φράχτη, με υλικά που είχαν αποθηκευμένα για καλλιτεχνικά σχέδια.
Οι διαμελισμένες κούκλες προέρχονται από ένα «νοσοκομείο κούκλας» που επιδιορθώνει και επισκευάζει χαλασμένες κούκλες.
Σε ένα μεγάλο μέρος της περίφραξης είναι στερεωμένα μόνο κεφάλια από κούκλες, σε άλλα τμήματα υπάρχουν και σώματα, χέρια και πόδια, ενώ στην είσοδο υπάρχει μια κούκλα στερεωμένη ανάποδα, που την τοποθέτησε εκεί η τετράχρονη εγγονή του ζευγαριού.
Ο μόνος λόγος που δεν υπάρχουν ανατριχιαστικά αντικείμενα σε όλη την περίφραξη της ιδιοκτησίας, είναι ότι, υπάρχει έλλειψη ανάλογων υλικών.
Οι σταγόνες νερού στα πρόσωπα από τις κούκλες αλλά και οι ιστοί από αράχνες που έχουν αναπτυχθεί σε μερικά μέλη από τα σώματά τους,  που είναι καρφωμένα στο φράχτη,  προσθέτουν μια επιπλέον απόκοσμη πινελιά.
Ο φράχτης αποκτά μια εντελώς διαφορετική τρομακτική εμφάνιση στο σκοτάδι της νύχτας.
Το ζευγάρι έχει επικεντρωθεί πρόσφατα στην κακοποίηση των παιδιών και στην παιδική φτώχεια. Δύο από τα έργα τους τα «
Feed the Kids Too» και «Give a Kid a Blanket» έγιναν αιτία για να συγκεντρωθούν χιλιάδες γεύματα για παιδιά και 1.300 κουβέρτες.
Αργότερα σχεδιάζουν να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση του κοινού, με θέματα σχετικά με την ψυχική υγεία.

Πηγή 7-2-16





read more “Καλλιτέχνες κάρφωσαν κεφάλια από κούκλες στην περίφραξη της ιδιοκτησίας τους, για να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για την παιδική φτώχεια, τη διάλυση της οικογένειας και την παιδική κακοποίηση ”

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

Τα ζώα εκτροφής είναι πιθανότερο να επιτεθούν σε ανθρώπους, που περπατούν μαζί με τα σκυλιά τους



Βρετανική μελέτη για τις επιθέσεις αγελάδων σε ανθρώπους  πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.
Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (Office for National Statistics
, ONS) περίπου 5 άτομα σκοτώνονται ετησίως,  από αγελάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο,
Οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, ανέλυσαν 54 σοβαρές επιθέσεις από αγελάδες μεταξύ του 1993 και του 2013.  Μία στις τέσσερεις από αυτές τις επιθέσεις ήταν θανατηφόρα.
Βρέθηκε ότι πάνω από τα δύο τρίτα των επιθέσεων συνέβησαν σε περιπατητές που είχαν μαζί τους το κατοικίδιο ζώο τους.
Τα ζώα εκτροφής είναι πιθανότερο να επιτεθούν σε ανθρώπους που περπατούν μαζί με τα σκυλιά τους, ιδιαίτερα όταν εκείνοι προσπαθήσουν να τα προστατεύσουν, από μια αγελάδα που πλησιάζει με επιθετικές διαθέσεις.
Υπάρχουν περίπου 300.000 αγροκτήματα και 9,7 εκατομμύρια βοοειδή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πολλοί δημόσιοι δρόμοι διασχίζουν χωράφια, έτσι, οι άνθρωποι που περπατούν, έρχονται σε επαφή με τα ζώα, κυρίως τα βοοειδή.
Η Δρ Carri Westgarth, ειδική σε θέματα συμπεριφοράς σκυλιών στο πανεπιστήμιο, δήλωσε: «Βρήκαμε ότι το περπάτημα με τα σκυλιά ανάμεσα στις αγελάδες –ιδιαίτερα όταν έχουν μικρά μοσχάρια - ήταν ένας κοινός παράγοντας για μια επίθεση.
«Μια θεωρία είναι ότι, οι αγελάδες μπορεί να αισθάνονται ότι απειλούνται ιδιαίτερα από τα σκυλιά, ειδικά εάν έχουν μικρά και τα  προστατεύουν.
«Οι άνθρωποι στη συνέχεια προσπαθούν να προστατεύσουν τα σκυλιά τους, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ένα τραγικό περιστατικό».
Η έρευνα, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για την πρόληψη των τραυματισμών και βρέθηκε ότι οι τραυματισμοί από βοοειδή, ήταν ένας κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, που έπρεπε να εξεταστεί.
«Απαιτείται περαιτέρω εργασία για να αξιολογηθεί πλήρως ο αντίκτυπος στη δημόσια υγεία με το θέμα αυτό.»
Η Δρ Marie McIntyre, που συνυπογράφει την έκθεση, δήλωσε τα εξής: «Σήμερα δεν υπάρχει επίσημο σύστημα για να καταγράφει τις επιθέσεις,
 έτσι είναι πολύ πιθανό, ότι υπήρξαν πολύ περισσότερα περιστατικά από όσα γνωρίζουμε.
Ο Δρ Westgarth, δήλωσε: «Η ύπαιθρος είναι ένα εξαιρετικό μέρος για να ασκήσουν τα σκυλιά, οι ιδιοκτήτες τους, αλλά είναι καθήκον του κάθε ιδιοκτήτη, να βεβαιωθεί ότι το σκυλί του δεν αποτελεί κίνδυνο ή ενόχληση σε εκτρεφόμενα ζώα, σε άγρια ζώα ή σε άλλους ανθρώπους.
Ο 66χρονος Alistair Porter,  συνταξιούχος καθηγητής από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ποδοπατήθηκε  μέχρι θανάτου από 30 αγελάδες στην περιοχή Turleigh, Wiltshire, ενώ περπατούσε με τα σκυλιά του και τον αδελφό του, το 2013, ακούστηκε σε μια έρευνα, το προηγούμενο έτος.
πηγή 2-2-2016
read more “Τα ζώα εκτροφής είναι πιθανότερο να επιτεθούν σε ανθρώπους, που περπατούν μαζί με τα σκυλιά τους”

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

Ανθρώπινο αυτί μεγαλώνει στην πλάτη ενός αρουραίου, νέα τεχνική ανάπλασης πτερυγίου ωτός




Ιάπωνες ερευνητές στο πανεπιστήμιο Tokyo and Kyoto University (Department of Plastic and Reconstructive Surgery) χρησιμοποίησαν έναν αρουραίο, για να αναπτύξουν ένα ανθρώπινο αυτί, επάνω στην πλάτη του.

τον Αύγουστο του 1997 ο Joseph Vacanti (now the Director of the Tissue Engineering and Organ Fabrication Laboratory at Massachusetts General Hospital in Boston) και μια ομάδα επιστημόνων, δημοσίευσαν τη φωτογραφία ενός ποντικιού με ένα ανθρώπινο αυτί που μεγάλωνε στην πλάτη του, στο επιστημονικό περιοδικό Plastic and Reconstructive Surgery.
Το ποντίκι αυτό, με το ανθρώπινο αυτί, στο Vacanti's Boston Lab, θεωρήθηκε λανθασμένα ως μεταλλαγμένο (αφού το αυτί δημιουργήθηκε από χόνδρο βοοειδούς (αγελάδας) και τοποθετήθηκε χειρουργικά στην πλάτη του ποντικού) και προκάλεσε σημαντικές διαμαρτυρίες.


Σχεδόν 20 χρόνια μετά, η επιστήμη έχει διανύσει πολύ δρόμο και θα μπορούσε πραγματικά αυτή η τεχνική να γίνει εφικτή.
οι ερευνητές στην Ιαπωνία έχουν αναπτύξει με επιτυχία, ένα -μεγέθους ενήλικα – ζωντανό ανθρώπινο αυτί στην πλάτη ενός αρουραίου.
για τη νέα αυτή τεχνική ανάπλασης πτερυγίου ωτός χρησιμοποίησαν pluripotent stem (iPS) 'master cells' Τα κύτταρα iPS σε αντίθεση με τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, προέρχονται από ενήλικα κύτταρα, και έτσι μπορούν να προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε περιστατικού.

Τα κύτταρα αυτά είναι γνωστά με την ονομασία iPS, δηλαδή πολυδύναμα κύτταρα με τις ιδιότητες εμβρυικών βλαστοκυττάρων, τα οποία προκύπτουν από τον επαναπρογραμματισμό ενήλικων κυττάρων.

Ένα έως πέντε ζώντα νεογνά στις ΗΠΑ, σε κάθε 10.000 γεννήσεις γεννιούνται με πλήρη ή μερική έλλειψη πτερυγίου ωτός.

Το φαινόμενο ονομάζεται απλασία πτερυγίου ωτός ή αγενεσία αυτιού. Ειδικότερα, εάν παρατηρείται πλήρης έλλειψη του πτερυγίου, αυτό ονομάζεται επιστημονικά διεθνώς ανωτία (anotia). Εάν παρατηρείται μερική έλλειψη του πτερυγίου ή όταν αυτό είναι υποαναπτυγμένο, τότε ομιλούμε για μικρωτία (microtia). σήμερα, μπορούμε να επιτύχουμε χειρουργικά, θεαματικό και σταθερό αποτέλεσμα ανάπλασης πτερυγίου ωτός, με τη χρήση αυτογενούς πλευρικού χόνδρου (δηλαδή χόνδρου που λαμβάνεται από τα πλευρά του ασθενούς) Ωστόσο απαιτούνται πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις και εκτός του ότι η απόσπαση του χόνδρου από τα πλευρά είναι επώδυνη, το στήθος δεν θεραπεύεται πλήρως, ποτέ.
οι Ιάπωνες επιστήμονες που μεγάλωσαν το ανθρώπινο αυτί στην πλάτη του αρουραίου, υποστηρίζουν ότι μέσα σε πέντε χρόνια, η τεχνική αυτή θα εφαρμόζεται στους ανθρώπους και θα βοηθάει τα παιδιά που γεννήθηκαν με πλήρη ή μερική έλλειψη πτερυγίου ωτός. (Μικρωτία, Ανωτία, Αγενεσία, Απλασία πτερυγίου αυτιού)
Η νέα τεχνική χρειάζεται μόνο ένα μικρό δείγμα κυττάρων, ως πρώτη ύλη, για να αναπτυχθεί ένα αυτί μεγέθους ενήλικα (περίπου δύο ιντσών) μέσα σε δυο μήνες.
με τα κύτταρα iPS 'master cells' που προκύπτουν από τον επαναπρογραμματισμό ενήλικων κυττάρων και τη μετατροπή τους σε εργαστηριακά κύτταρα χόνδρου, σχηματίζουν μικροσκοπικές μπάλες που τοποθετούνται σε πλαστικούς σωλήνες 3 mm, μέσα σε ένα σχήμα σαν ανθρώπινο αυτί πάνω στην πλάτη του αρουραίου. Μετά από δυο μήνες το πλαίσιο διαλύεται και αφήνει πίσω του, αυτό που μοιάζει με ένα αυτί ενήλικα, ξαπλωμένο πάνω στην πλάτη του αρουραίου.

Η τεχνική είναι μία από τις πολλές που τελειοποιούνται σε όλο τον κόσμο, με στόχο να είναι δυνατή η αντικατάσταση (ανάπλαση) στα μέρη του σώματος που έχουν καταστραφεί σε ατυχήματα, μαστίζονται από ασθένεια ή εμφανίζουν δυσπλασία κατά τη γέννηση.
οι γιατροί στο Λονδίνο, έχουν αυξήσει μύτη από το μηδέν, καθώς χρησιμοποίησαν το χέρι του ασθενούς για να την καλλιεργήσουν και όχι την πλάτη ενός αρουραίου.
επίσης δημιούργησαν μια τεχνητή τραχεία και τελικά μπορεί να γίνει δυνατό να αναπτυχθεί ένα ολόκληρο πρόσωπο στο εργαστήριο.

πηγή 24-1-16
http://www.dailymail.co.uk/news/article-3414756/Scientists-grown-human-EAR-rat-say-able-use-humans-five-years.html



read more “Ανθρώπινο αυτί μεγαλώνει στην πλάτη ενός αρουραίου, νέα τεχνική ανάπλασης πτερυγίου ωτός”

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016

Η χειρουργική στείρωση στα άγρια άλογα των ΗΠΑ, προκαλεί διεθνή διαμαρτυρία


Το ομοσπονδιακό γραφείο διαχείρισης γαιών των ΗΠΑ [The Bureau of Land Management (BLM)] ανακοίνωσε την αναγκαιότητα για στείρωση στα άγρια άλογα που ζουν ελεύθερα σε διάφορες πολιτείες ( όπως στο Ουαϊόμινγκ, Γιούτα, Κολοράντο κ.α.) 


Photo of a veterinarian with a chain ecraseur being used during an ovariectomy.

Τα άγρια άλογα θεωρούνται ανεπιθύμητα, αν και προσελκύουν τουρίστες από όλο τον κόσμο, που επισκέπτονται τις περιοχές, για να τα δουν (όπως στην περιοχή White Mountain στο Wyoming)


Το (BLM) διαχειρίζεται το πρόγραμμα για τον  έλεγχο του πληθυσμού των άγριων αλόγων και των μικρόσωμων γαϊδουριών (burros)
για το σκοπό αυτό, ο οργανισμός (BLM) δέχεται δημόσια σχόλια σε ένα Environmental Assessment (EA) από τις 5-1-16 έως τις 3-2-16. (Environmental Assessment (EA) for Mare Sterilization Research at Oregon’s Wild Horse Corral Facility in Hines)




Οι στειρώσεις θα γίνουν στις εγκαταστάσεις του στο Oregon’s Wild Horse Corral Facility στο Hines, σε συνεργασία με το Oregon State University.
προτείνονται τρεις μέθοδοι χειρουργικής στείρωσης για τα άγρια άλογα (ovariectomy via colpotomy, tubal ligation, and hysteroscopically-guided laser ablation of the oviduct papilla)

  πηγή
http://www.blm.gov/or/districts/burns/files/BU_MareSterilizationEA_Jan2015.pdf

Μια μεγάλη καμπάνια για τη διατήρηση και προστασία του πληθυσμού των άγριων αλόγων της Αμερικής πραγματοποιεί η American Wild Horse Preservation Campaign
[(AWHPC), a national coalition of more than 50 organizations]  με στόχο να αποτρέψει τη βάρβαρη και επικίνδυνη, όπως χαρακτηρίζει διαδικασία της χειρουργικής στείρωσης των άγριων αλόγων.
πηγή
http://www.wildhorsepreservation.org/media/urgent-oppose-dangerous-blm-sterilization-experiments-wild-mares

όπως αναφέρεται στην καμπάνια, αυτές οι μέθοδοι στείρωσης δεν έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ σε άγρια άλογα ενώ οι δύο από τις τρεις μεθόδους που προτείνονται, δεν έχουν εφαρμοστεί ποτέ σε άλογα, σε όλο τον κόσμο.
Τουλάχιστον 100 φοράδες, 75 από τις οποίες θα είναι έγκυες θα πρέπει να υποβληθούν σε ωοθηκεκτομή “ovariectomy via colpotomy,” μια επικίνδυνη διαδικασία κατά την οποία ένας κτηνίατρος, κάνει μια τομή στον κόλπο της φοράδας, εισάγει το χέρι του μέσα στην κοιλότητα του κόλπου, τοποθετεί το χέρι του στις ωοθήκες και τις σχίζει με ένα “ecraseur,” (μια ραβδόμορφη συσκευή με μια αλυσίδα στο τέλος (a rod-like device with a chain on the end))
Η επώδυνη διαδικασία θα υποβάλει τις φοράδες σε κίνδυνο λοίμωξης, αιμορραγίας και εκσπλαχνισμού (τα έντερα θα εξέλθουν μέσα από την τομή). Αυτή η διαδικασία θα προκαλέσει στις φοράδες που βρίσκονται στις αρχές έως και στο μέσο στάδιο της εγκυμοσύνης να αποβάλλουν τα έμβρυά τους.

στις οικόσιτες φοράδες αυτή η διαδικασία δεν είναι κοινή, εφαρμόζεται σπάνια, αλλά όταν εκτελείται, απαιτεί μετεγχειρητικά, 4 -7 μέρες παραμονή στον στάβλο, ενώ κατά τις πρώτες 48 ώρες χρησιμοποιούνται ειδικά στηρίγματα για να αποτραπεί από την κατάκλιση η φοράδα.
Αυτή η διαδικασία δεν είναι δυνατή για τις άγριες φοράδες και η BLM προτίθεται μετά τη χειρουργική στείρωση, με ανοιχτές ακόμη τις τομές, να τις μαντρώσει και να τις αφήσει να διακινούνται ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς.
Σύμφωνα με το Ίδρυμα The Cloud Foundation η πειραματική αυτή χειρουργική στείρωση δοκιμάστηκε σε άγριες φοράδες στο Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής της Νεβάδα (Nevada's Sheldon National Wildlife Refuge), παρουσίασε ποσοστό θνησιμότητας 10% και χρειάστηκε περίοδος ανάκτησης ενός μήνα, μετά την επέμβαση.
πηγή 16-6-11
http://www.thecloudfoundation.org/news/press-releases/archived-press-releases/375-blm-to-sterilize-wild-horse-herds-in-wy

Σύμφωνα με τον κτηνίατρο Donald Moore, DVM, που εργάζεται στην περιοχή Fruita στο Colorado, πρόκειται για πολύ επεμβατική διαδικασία και οι περισσότεροι κτηνίατροι είναι απρόθυμοι, ακόμη και σε σπάνιες περιπτώσεις, να τη συστήσουν. Η απόφαση του BLM να στειρώσει τις άγριες φοράδες που ζουν στη δημόσια γη, στερείται κάθε ανθρώπινης προσέγγισης για τη μέριμνα ευζωίας των ζώων.
Η διαδικασία αυτή θα παρουσιάσει επιπλοκές και παρενέργειες, ενώ άγνωστη θα είναι η ενδεχόμενη επίδραση στη συμπεριφορά τόσο της στειρωμένης φοράδας, όσο και της αγέλης στην οποία ανήκει.
Δεν υπάρχει πρακτικότητα για εφαρμογή αυτής της διαδικασίας σε μεγάλη κλίμακα, πρόκειται για επικίνδυνη και απερίσκεπτη επέμβαση, αφού άλλωστε ο BLM δεν διαθέτει εξοπλισμό για να στεγάσει και να χειριστεί τις χειρουργημένες φοράδες κατά τρόπο που να ικανοποιεί ένα αποδεκτό επίπεδο φροντίδας που απαιτείται για την ανάκτησή τους.

ο οργανισμός BLM προτείνει, ακόμη δύο, λιγότερο επεμβατικές πειραματικές τεχνικές χειρουργικής στείρωσης (tubal ligation, και hysteroscopically-guided laser ablation of the oviduct papilla) με χρήση ενδοσκοπίου χωρίς αφαίρεση ωοθηκών. Ωστόσο οι διαδικασίες αυτές δεν έχουν γίνει ποτέ σε άλογα, οικόσιτα ή άγρια και φαίνεται  ανέφικτο, να εφαρμοστούν σε άγριες φοράδες.

20-1-16 ΗΠΑ Η πρόσφατη είδηση ότι το U.S. Bureau of Land Management (BLM) πούλησε σε κτηματία του Κολοράντο περίπου 1.800 άγρια άλογα που τα προώθησε για σφαγή – εις βάρος των φορολογουμένων πολιτών της περιοχής.
πηγή
http://www.wildhorsepreservation.org/media/commentary-taxpayers-benefit-when-horses-managed-science
Σε αυτή και μόνο την περίπτωση υπολογίζεται ότι συντηρητικά δαπανήθηκαν 2.820.000 $ που σπαταλήθηκαν για συλλήψεις, για τη μεταφορά και τη σίτιση των άγριων αλόγων που τελικά δόθηκαν για σφαγή.

Η BLM ξόδεψε επιπλέον $ 140.000 για τη μεταφορά των αλόγων σε έναν κτηματία που τα πούλησε - με μεγάλο κέρδος - στον αγοραστή που τα "σκότωσε ."
σαφώς η σφαγή δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε εφικτή λύση διαχείρισης και επίσης δεν υποστηρίζεται από τους περισσότερους Αμερικανούς.

Μια δημοσκόπηση από την American Society of the Preservation and Cruelty to Animals ( Αμερικανική Εταιρεία Διάσωσης και προστασίας από τη βία κατά των Ζώων ) δείχνει ότι το 80 τοις εκατό των πολιτών αντιτίθενται σε αυτήν την πρακτική.

Μια πιο ανθρώπινη και οικονομική προσέγγιση διαχείρισης των αλόγων στο χώρο που ζουν μπορεί να γίνει με το ήδη διαθέσιμο εμβόλιο για τον έλεγχο της γονιμότητας: native PZP (Porcine Zona Pellucida) vaccine.
Η επιλογή αυτή κοστίζει λιγότερο, δεν είναι επιβλαβής για τα άλογα και μπορεί να μειώσει ή ακόμη και να εξαλείψει την ανάγκη για τη σκληρή και απάνθρωπη λύση με συλλήψεις.

Δυστυχώς, στις περισσότερες περιοχές διαχείρισης, τα άλογα εξακολουθούν να συλλαμβάνονται και να απομακρύνονται. Μερικά υιοθετούνται αλλά και χιλιάδες διατηρούνται σε εκμεταλλεύσεις σε βάρος των φορολογουμένων 

Αυτό το σύνολο του συστήματος εκτιμάται ότι κοστίζει $ 75 εκατομμύρια ετησίως.
πηγή 20-1-16
http://www.wildhorsepreservation.org/media/commentary-taxpayers-benefit-when-horses-managed-science

φωτογραφίες στη διεύθυνση
 http://www.wildhoofbeats.com/blog/wild-horses-wyomings-wild-horse-herds-will-never-be-the-same
 
read more “Η χειρουργική στείρωση στα άγρια άλογα των ΗΠΑ, προκαλεί διεθνή διαμαρτυρία”

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2016

΄Εκλεψαν σπέρμα βραβευμένων ταύρων, αξίας χιλιάδων δολαρίων, που ήταν αρκετό για να γονιμοποιήσει 1.000 αγελάδες στην Καλιφόρνια


Καλιφόρνια Sacramento, σπέρμα ταύρου αξίας πάνω από $50,000, έκλεψαν από αγρόκτημα στο Turlock, που ανήκει στον John Azevedo. Το σπέρμα –σε δείγματα- ήταν τοποθετημένο μέσα σε τρία ανοξείδωτα βαρέλια αποθήκευσης μαζί με υγρό άζωτο για να κρατηθεί κατεψυγμένο. (Three tanks and a transfer tank with nearly 3,500 units of the coveted material)
(το σπέρμα ταύρου καταψύχεται σε υγρό άζωτο θερμοκρασίας -320F [320 degrees fahrenheit below zero ή -196οC. ] Για την προστασία του σπέρματος, προστίθενται ειδικές κρυοπροστατευτικές ουσίες )

Το σπέρμα ταύρου προορίζονταν για τεχνητή σπερματέγχυση σε πάνω από 1.000 αγελάδες (μοσχίδες αναπαραγωγής) της κοντινής περιοχής.

(οι αγελάδες πρέπει να μένουν έγκυες τουλάχιστον μία φορά το χρόνο για να είναι σε θέση να παράγουν γάλα Η σπερματέγχυση εφαρμόζεται για την βελτίωση της παραγωγής και για λόγους οικονομίας, αφού η εκτροφή του ταύρου αποδεικνύεται πολυδάπανη για τον εκτροφέα)

Τα βαρέλια με το σπέρμα, εκλάπησαν από το πίσω μέρος ενός φορτηγού εργασίας, τα χαράματα, από το αγρόκτημα του John Azevedo, ενώ ξεκινούσε η διανομή σε άλλες κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, σε ολόκληρη την πολιτεία.
Τα βαρέλια περιείχαν σπέρμα από βραβευμένους ταύρους, ακόμη, περιείχαν σπέρμα από έναν ταύρο που εκτιμάται ότι είναι ο πέμπτος καλύτερος στον κόσμο, από την άποψη της γενετικής του αξίας.
Ο Anthony Reis, που εργάζεται στη φάρμα πέρασε μήνες, για τη συλλογή του σπέρματος, όπως δήλωσε στο CBS Sacramento «προσπαθείς πολύ για τη βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης και στη συνέχεια κάποιος σε κλέβει, χωρίς να έχει ιδέα τι ήταν αυτό που έκλεψε. Όταν έχεις ένα ταύρο που είναι ψηλά στον κατάλογο και το σπέρμα του κλαπεί, αυτό είναι δύσκολο να αντικατασταθεί.»
Ο κ Reis προειδοποίησε επίσης ότι, τα βαρέλια θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο αυτόν που τα έκλεψε, επειδή περιέχουν υγρό άζωτο.
πρόσθεσε: «Αν αυτό το υγρό άζωτο αγγίξει το δέρμα, τα χέρια, τα δάχτυλα ή τα μάτια του, θα μπορούσε να τυφλωθεί ή να υποστεί εγκαύματα τρίτου βαθμού. Είναι ένα πολύ επικίνδυνο προϊόν.»

Η αστυνομία του Turlock ερευνά σε περιοχές ανακύκλωσης και προσπαθεί να εντοπίσει τα βαρέλια.

(
Police said the incident occurred on 18 January when Reis parked his pickup truck on La Sombra Court in Turlock)


Η κλοπή συνέβη καθώς περίπου στο 75 τοις εκατό όλων των βοοειδών στις ΗΠΑ γίνεται τεχνητή σπερματέγχυση.
Και πέρυσι, συνέβη ένα παρόμοιο περιστατικό κλοπής σπέρματος αξίας $ 70.000 από ένα αγρόκτημα στη νότια Μινεσότα


Δημιουργεί απορία ο λόγος της κλοπής αυτού του υλικού, ουσίες από σπέρμα ταύρου χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικά σκευάσματα, όπως πρωτεϊνούχα ροφήματα, αναψυκτικά κλπ

 
Πηγή 25-1-16 http://www.dailymail.co.uk/news/article-3415876/Prize-bull-semen-worth-50-000-stolen-tanks-containing-samples-snatched-truck-California.html

 http://sacramento.cbslocal.com/2016/01/22/nearly-50000-in-bull-semen-stolen-from-turlock-truck/

read more “΄Εκλεψαν σπέρμα βραβευμένων ταύρων, αξίας χιλιάδων δολαρίων, που ήταν αρκετό για να γονιμοποιήσει 1.000 αγελάδες στην Καλιφόρνια”

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2016

Η τεχνική γρήγορης ανάγνωσης, αμφισβητείται από ψυχολόγους ερευνητές στην Καλιφόρνια



Σαν Ντιέγκο, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες.  Η τεχνική για γρήγορη ανάγνωση- PhotoReading (Φωτοανάγνωση ή Φωτοδιάβασμα) -δεν λειτουργεί λένε ειδικοί ψυχολόγοι  ερευνητές, στην Καλιφόρνια.
Καλούν τους ανθρώπους να διατηρήσουν πιο σκεπτική στάση και να  ζητήσουν τα επιστημονικά στοιχεία  όταν κάποιος προτείνει μια μέθοδο ανάγνωσης που θα διπλασιάσει ή θα τριπλασιάσει την ταχύτητα ανάγνωσής τους, χωρίς να θυσιάσουν την  πλήρη κατανόηση του θέματος που μελετούν
Οι τεχνικές ταχείας ανάγνωσης είναι ευρέως διαδεδομένες και γίνονται τακτικά σεμινάρια παγκοσμίως, για όσους επιθυμούν να μειώσουν σημαντικά το χρόνο που καταναλώνουν με το συμβατικό διάβασμα και να βελτιώσουν έτσι τη μάθησή τους
Οι οπαδοί της γρήγορης ανάγνωσης λένε ότι μπορούν να τρέχουν μέσα στα κείμενα με ρυθμούς που φτάνουν έως και τις 25.000 λέξεις το λεπτό. (όπως γράφει η Bryan Mattimore στο Success Magazine)
Η PhotoReading μέθοδος υπόσχεται ότι μπορεί κάποιος να διαβάσει ένα βιβλίο έως και 10 φορές γρηγορότερα (π.χ. για βιβλίο άνω των 300 σελίδων υπόσχονται χρόνους από 60 έως 5 λεπτά) και με άψογη κατανόηση
Ωστόσο μετά από μελέτες  δεκαετιών (των τεχνικών φωτοανάγνωσης και των διαθέσιμων  εφαρμογών της), ερευνητές στην Καλιφόρνια καταλήγουν στο συμπέρασμα  ότι όσοι  κάνουν φωτοανάγνωση δεν θυμούνται τι διαβάζουν αφού δεν κατανοούν τις πληροφορίες που προσλαμβάνουν.
Οι τεχνικές στοχεύουν στην παράβλεψη της εκφώνησης  των λέξεων από μέσα μας, την  κατάργηση της ανάγκης να γίνονται κινήσεις των ματιών, όταν παρουσιάζονται οι λέξεις και στην ανάγνωση και κατανόηση, απλά με το που ρίχνει κανείς το βλέμμα, πάνω στη  πρόταση. Δηλαδή κάτι σαν scanning .
Στον  κόσμο του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, η ταχύτητα ανάγνωσης θα μπορούσε να είναι η απάντηση
Ωστόσο, οι ερευνητές μελετούν τις τεχνικές και τις διαθέσιμες εφαρμογές και λένε ότι δεν λειτουργούν.
σύμφωνα με τους ερευνητές , το πρόβλημα είναι οι ικανότητές μας να αναγνωρίζουμε τις λέξεις και να τις επεξεργαζόμαστε.
Η ανάγνωση μοιάζει με πολύπλοκο χορό ανάμεσα σε οπτικές και νοητικές διεργασίες και η έρευνα δείχνει ότι οι ειδικευμένοι αναγνώστες διαβάζουν ήδη γρήγορα, κατά μέσο όρο 200-400 λέξεις ανά λεπτό.
Ορισμένες τεχνικές ταχύτητας ανάγνωσης ισχυρίζονται ότι προσφέρουν μια μεγαλύτερη δυνατότητα εξαλείφοντας την ανάγκη να γίνουν κινήσεις των ματιών, παρουσιάζοντας τις λέξεις γρήγορα στο κέντρο της οθόνης του υπολογιστή ή της κινητής συσκευής, με κάθε νέα λέξη να αντικαθιστά την προηγούμενη λέξη.
Το πρόβλημα είναι πως οι κινήσεις του ματιού  δεν ξεπερνούν το 10% του συνολικού χρόνου που αφιερώνουμε στην ανάγνωση και ο περιορισμός της δυνατότητας να πάμε πίσω και να ξαναδιαβάσουμε προηγούμενες λέξεις και προτάσεις τείνει να κάνει χειρότερη την κατανόηση του κειμένου, παρά καλύτερη.
το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν βρίσκεται στην  όραση μας, αλλά μάλλον στην ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε τις λέξεις και τη διαδικασία του συνδυασμού τους για να κάνουν σημαντκές προτάσεις..
οι λύσεις που συστήνουν οι τεχνικές φωτοανάγνωσσης,  δίνουν έμφαση στην επιτάχυνση της οπτικοποίησης, χωρίς όμως να κάνουν ευκολότερη την κατανόηση της γλώσσας και έτσι έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα.
Ομάδα ψυχολόγων επιστημόνων, αφού εξέτασε για δεκαετίες τις νέες τεχνικές στην επιστήμη της ανάγνωσης,  βρήκε ελάχιστα αποδεικτικά στοιχεία να στηρίζουν τη συντόμευση του χρόνου ανάγνωσης, έτσι ώστε να κατανοούμε και να θυμόμαστε μεγάλο όγκο γραπτού περιεχομένου σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Η διδασκαλία των τεχνικών γρήγορης ανάγνωσης  γίνεται εδώ και δεκαετίες και πρόσφατα  έχει υπάρξει μια αύξηση του αριθμού αυτών των τεχνικών για την ταχύτητα ανάγνωσης που έχουν εισαχθεί στην αγορά των καταναλωτών», δήλωσε η Elizabeth Schotter, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και ένας από τους συντάκτες της έκθεσης.
«Θέλαμε να εξετάσουμε προσεκτικότερα  τις τεχνικές γρήγορης ανάγνωσης, έτσι ώστε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους  να πάρουν συνειδητές αποφάσεις για το αν θα πιστέψουν  τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται από εταιρείες για την προώθηση τεχνολογιών ταχύτητας ανάγνωσης και θα συμμετέχουν στα μαθήματα κατάρτισης τους»

Η έκθεση δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science in the Public Interest της ένωσης ψυχολόγων «Association for Psychological Science»
τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι υπάρχει μια ανταλλαγή ανάμεσα στην ταχύτητα και την ακρίβεια, έτσι οι αναγνώστες που ξοδεύουν λιγότερο χρόνο  με το υλικό του κειμένου, θα έχουν αναγκαστικά τη χειρότερη κατανόησή του.

ενώ μερικοί ισχυρίζονται ότι κατέχουν την καταπληκτική δεξιότητα ταχύτερης ανάγνωσης, οι ισχυρισμοί αυτοί συνήθως καταρρίπτοντααι όταν τεθούν σε δοκιμασία.
η έρευνα δείχνει ότι τα άτομα αυτά γνωρίζουν ήδη γενικά πολλά για το θέμα ή το περιεχόμενο των όσων έχουν δήθεν αναγνώσει ταχύτερα. Χωρίς αυτές τις γνώσεις, συχνά  δεν θυμούνται πολλά από αυτά που έχουν διαβάσει καιδεν είναι σε θέση να απαντήσουν  σε ερωτήματα επί της ουσίας σχετικά με το κείμενο.
πηγή 15-1-16
http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-3401913/Speed-reading-DOESN-T-work-Researchers-say-people-don-t-understand-information-in.html


και στην Ελλάδα διοργανώνονται  σεμινάρια ( έναντι υψηλότατης αμοιβής ) φωτοανάγνωσης

Στην Αμερική γίνονται και πρωταθλήματα γρήγορης ανάγνωσης.
στην ιστοσελίδα http://www.photoreadinghellas.gr αναφέρεται ότι "Το σύστημα του PhotoReading (Φωτοανάγνωση ή Φωτοδιάβασμα) ανακαλύφθηκε από τον Paul R. Scheele, ιδρυτή της Learning Strategies Corporation: www.LearningStrategies.com \" και ότι \"Στις 16 Μαΐου 1986 το υπουργείο παιδείας της Minnesota αφού εξέτασε την διδακτέα ύλη του σεμιναρίου, την πρακτική της και τα αποτελέσματα της, αναγνώρισε επίσημα την Learning Strategies Corporation σαν ιδιωτικό σχολείο μεθόδων γρήγορης εκμάθησης
read more “Η τεχνική γρήγορης ανάγνωσης, αμφισβητείται από ψυχολόγους ερευνητές στην Καλιφόρνια”

Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2016

Το φυτό "Αφροδίτη Flytrap" διαθέτει είδος νοημοσύνης και μπορεί να μετράει

Μπορούν τα φυτά να μετράνε?
  Το σαρκοφάγο φυτό  "Αφροδίτη Flytrap"  [Venus flytraps  (Dionaea muscipula)]  μπορεί να μετρήσει πόσες φορές αγγίχτηκαν οι αισθητήρες 'trigger hairs'  που διαθέτει, για να καθορίσει πότε πρέπει να κλείσει απότομα και να παγιδέψει το θήραμά του.
η "Αφροδίτη Flytrap"  παγιδεύει το θήραμά της, με τα ειδικά φύλλα της που  μοιάζουν με spring trap  (παγίδα με ελατήριο) μάλιστα, χρησιμοποιεί «μαθηματικές δεξιότητες» για την εξοικονόμηση ενέργειας και την αποφυγή λανθασμένων συναγερμών (παγίδευση αντικειμένων χωρίς θρεπτική αξία)
Η δομή παγίδευσης του θηράματός  της (έντομο, αμφίβιο, περιστασιακά μικρά θηλαστικό και ίσως πτηνό)   ενεργοποιείται όταν αυτό αγγίζει τους αισθητήρες της, τις ευαίσθητες  μικροσκοπικές τρίχες 'trigger hairs'  στις εσωτερικές επιφάνειες του φυτού. Μετά από  πέντε αγγίγματα, το φυτό παράγει πεπτικά ένζυμα, τα απελευθερώνει πάνω στο θήραμά του και ενεργοποιεί μόρια (transporter molecules) που προσλαμβάνουν και μεταφέρουν τα θρεπτικά συστατικά. 
Ένα φυτό που ανοιγοκλείνει τα σαγόνια του (τα ειδικά φύλλα του  που  μοιάζουν με spring trap) έχει φαινομενικά αιχμηρά δόντια και τρώει όντα ανώτερα από αυτό, πρέπει να έχει κάποιο είδος νοημοσύνης.
ίσως δεν μπορεί να φωνάξει «τάισε με » όπως το φυτό Audrey Jr που τρέφονταν με ανθρώπινη σάρκα, στην ταινία του 1986 «Little Shop Of Horrors» (το φυτό δημιουργήθηκε από τη συνένωση butterwort και Flytrap Αφροδίτη)   αλλά μπορεί να μετρήσει, σύμφωνα με το πόρισμα των επιστημόνων.

Για να μελετήσει τι συμβαίνει, ο καθηγητής Hedrich από το Πανεπιστήμιο του Wurzburg, στη Γερμανία,  ξεγέλασε το φυτό,  έτσι ώστε να «πιστέψει» ότι είχε προσγειωθεί ένα έντομο πάνω στα φύλλα του, με τεχνητό άγγιγμα.
έπειτα άρχισε να αυξάνει τον αριθμό των τεχνητών αγγιγμάτων πάνω στις  'trigger hairs'  του φυτού.
ένα απλό άγγιγμα στις 'trigger hairs'  ήταν αρκετό για να ενεργοποιήσει τη δομή παγίδευσης του φυτού και να το θέσει σε ετοιμότητα για ένα γεύμα, χωρίς ακόμα να κλείσει απότομα.
ένα δεύτερο άγγιγμα, προκάλεσε την κίνηση, να κλείσει η παγίδα του φυτού γύρω από το θήραμά του, που άρχισε να αγωνίζεται για να ξεφύγει.
Περισσότερα αγγίγματα ενεργοποιούσαν περισσότερο το φυτό, έτσι ώστε μετά από πέντε  αγγίγματα, το φυτό άρχισε να απελευθερώνει τα πεπτικά ένζυμα που παρήγαγε, πάνω στο  θύμα του.
Το μέγεθος της ανταπόκρισης του φυτού,   ήταν προσαρμοσμένο στον αριθμό των αγγιγμάτων που δέχτηκε, ενώ με τη σειρά τους  τα αγγίγματα σχετίζονταν με το μέγεθος του γεύματος.
ο αριθμός των  «αγγιγμάτων» ενημέρωνε το φυτό για το μέγεθος και το διατροφικό περιεχόμενο του θηράματος, αυτό του επέτρεπε να αντισταθμίσει το κόστος και το όφελος του κυνηγιού.

Τα πορίσματα της μελέτης  αναφέρονται στο περιοδικό Current Biology, τώρα η ομάδα προσπαθεί να χαρτογραφήσει ολόκληρο το γενετικό κώδικα του σαρκοβόρου φυτού Venus flytrap.  
Σε αυτές τις αλληλουχίες, οι ερευνητές περιμένουν να βρουν πρόσθετες ενδείξεις σχετικά με τα αισθητήρια συστήματα και τη χημεία των φυτών που απαιτούνται για να υποστηρίξουν έναν σαρκοφάγο τρόπο ζωής και πώς αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.

Αν και αυτή η μελέτη είναι η πρώτη  που αναδεικνύει τις αριθμητικές δεξιότητες  ενός φυτού, ένας αριθμός ζώων δείχνουν επίσης αριθμητικές δεξιότητες, εκτός από τον άνθρωπο. Νωρίτερα αυτό το έτος, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα  κοράκια μπορούν  να μάθουν  να «μετρούν» ή να διακρίνουν μεταξύ των ομάδων των κουκκίδων

read more “Το φυτό "Αφροδίτη Flytrap" διαθέτει είδος νοημοσύνης και μπορεί να μετράει”

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

Οι υπνοβάτες δεν αισθάνονται πόνο, ακόμα και αν τραυματιστούν σοβαρά. Ο αυτοτραυματισμός στην υπνοβατική κατάσταση, μπορεί να εκφράζει μια βαθιά εσωτερική ψυχολογική σύγκρουση



Γαλλία, ειδικοί στη μελέτη του ύπνου στο Νοσοκομείο Gui-de-Chauliac (Montpellier) ερεύνησαν την έλλειψη αντίληψης του πόνου, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων υπνοβασίας.
Ο επικεφαλής ψυχίατρος Regis Lopez, ειδικός στις διαταραχές του ύπνου, δήλωσε ότι πρόκειται για την πρώτη μελέτη που αναφέρεται στο «φαινόμενο της αναλγησίας, που συνδέεται με την υπνοβασία».

Οι γιατροί δημοσίευσαν τη διαδικασία και το αποτέλεσμα της έρευνάς τους, στο επιστημονικό περιοδικό Sleep (the official publication of the Associated Professional Sleep Societies, LLC Sponsored by the American Academy of Sleep Medicine and the Sleep Research Society )

Οι υπνοβάτες δεν αισθάνονται πόνο στη διάρκεια του υπνοβατικού επεισοδίου, οι πάσχοντες είναι απίθανο να ξυπνήσουν ακόμα και μετά από ένα σοβαρό τραυματισμό, δηλαδή ακόμα και εάν σπάσουν το πόδι τους.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι το 79 τοις εκατό των υπνοβατών που τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια του υπνοβατικού τους επεισοδίου, δεν αντιλήφθηκαν καθόλου πόνο και μάλιστα παρέμειναν κοιμισμένοι.
Ένας ασθενής -στη γαλλική μελέτη- έσπασε το πόδι του, κατά την αναρρίχησή του, σε μια στέγη.
Ένας άλλος, πήδηξε από ένα παράθυρο στον τρίτο όροφο ενώ υπνοβατούσε και υπέστη σοβαρά κατάγματα.
Κανένας από τους ασθενείς δεν αισθάνθηκε πόνο, ούτε ξύπνησε κατά τη διάρκεια της υπνοβατικής του κατάστασης.

Κατά τη διάρκεια της υπνοβατικής κατάστασης, οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν πραγματικά εκπληκτικά πράγματα και οι επιστήμονες αδυνατούν να δώσουν εξήγηση. Ο υπνοβάτης μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι του, να βαδίσει, να ντυθεί, να μαγειρέψει, να πλυθεί, να πραγματοποιήσει πολύπλοκες δραστηριότητες, ακόμη και να φύγει από το σπίτι.
Τώρα η νέα έρευνα δείχνει ότι θα μπορούσε ακόμα και να σπάσει ένα πόδι, χωρίς να ξυπνήσει.
Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τους, οι υπνοβάτες είναι απίθανο να αισθάνονται τον πόνο, ακόμη και εάν υποφέρουν από σοβαρό τραυματισμό.

Για τη μελέτη τους, οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από 100 εθελοντές με φυσιολογικό ύπνο και 100 εθελοντές με διάγνωση υπνοβασίας (γυναίκες και άνδρες) εκ των οποίων οι 47 δήλωσαν ότι, χρειάστηκε να πάρουν τις πρώτες βοήθειες, ενώ υπνοβατούσαν
μόνο 10 εθελοντές υπνοβάτες ανέφεραν ότι ξύπνησαν λόγω του πόνου, ενώ,
οι υπόλοιποι 37 δεν αισθάνθηκαν καθόλου πόνο καθώς υπνοβατούσαν και αισθάνθηκαν τον τραυματισμό τους αργότερα το βράδυ ή το επόμενο πρωινό
Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι, τα άτομα που υπνοβατούσαν είχαν τετραπλάσια πιθανότητα να δηλώσουν ότι, υπέφεραν από πονοκεφάλους όταν ήταν ξύπνια, από ότι τα άτομα με κανονικό ύπνο.
επίσης ήταν περισσότερο από 10 φορές  πιθανότερο να εμφανίσουν ημικρανίες - ακόμη και μετά την προσαρμογή τους σε συγχυτικούς παράγοντες, όπως η αϋπνία και η κατάθλιψη-
Οι υπνοβάτες φαίνεται ότι προτιμούν να πονούν στη διάρκεια της μέρας.
Η υπνοβασία παρατηρείται περισσότερο σε νεαρά άτομα και εμφανίζεται στη διάρκεια του ύπνου των βραδέων κυμάτων
σύμφωνα με το NHS, έως και 20% των παιδιών, υπνοβατούν ως ένα βαθμό, αλλά στα περισσότερα παιδιά, αυτή η τάση υποχωρεί, μόλις φθάσουν στην εφηβεία.

Σύμφωνα με το Βασιλικό Κολέγιο Ψυχιάτρων, (Royal College of Psychiatrists) περίπου το 1% των ενηλίκων υποφέρουν από υπνοβατικά επεισόδια ,αν και σε ορισμένες μελέτες, το ποσοστό εμφανίζεται στο 5% των ενηλίκων.

Τα επεισόδια της υπνοβασίας εκδηλώνονται νωρίς τη νύχτα, σχεδόν μόλις βυθιστεί ο ασθενής σε βαθύ ύπνο – στο στάδιο του ύπνου δίχως όνειρα, το οποίο αποκαλείται στάδιο μη ταχείας κίνησης των ματιών (NREM).
Κάθε επεισόδιο υπνοβασίας συνήθως διαρκεί λίγα λεπτά - και επειδή είναι πολύ δύσκολο να ξυπνήσει κανείς τον υπνοβάτη, οι πάσχοντες συνήθως αφήνονται να επιστρέψουν μόνοι στο κρεβάτι τους.
Το πρωί, οι ασθενείς δεν έχουν καμία ανάμνηση του επεισοδίου.

πολύ λίγα είναι γνωστά στην επιστημονική κοινότητα, για την υπνοβασία. Αυτό που ξέρουν οι ειδικοί είναι πως πρόκειται για φαινόμενο το οποίο έχει κληρονομική συνιστώσα και ότι μερικοί άνθρωποι είναι εξαιρετικά επιρρεπείς σε αυτήν.
Επιπλέον, ξέρουν πως η υπερβολική κούραση και το στρες μπορεί να ενεργοποιήσουν ένα επεισόδιο (να δράσουν δηλαδή ως εκλυτικοί παράγοντες).
Το φαινόμενο της υπνοβασίας, μπορεί να θεωρηθεί σα μια μη ολοκληρωμένη εγρήγορση του εγκεφάλου μας και αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, μπορεί να υπάρχει μια ασυνείδητη αντίληψη χωρίς μνημονική καταγραφή και χωρίς ηλεκτρική δραστηριότητα στο φλοιό (παρά μόνο βραδέα κύματα)

Ο ψυχολογικός παράγοντας είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Ο αυτοτραυματισμός στην υπνοβατική κατάσταση, μπορεί να αποτελεί έκφραση μιας βαθιάς εσωτερικής σύγκρουσης.
Υπάρχουν περιστατικά ανθρώπων που υπνοβατώντας τραυματίσανε θανάσιμα τους συντρόφους τους, εκδραματίζοντας δηλαδή με αυτό τον τρόπο μια εσωτερική και ανομολόγητη σύγκρουση.
όλη την ημέρα διατηρούμε ασυνείδητες σκέψεις και συναισθήματα, κρύβουμε τα συναισθήματά μας και δεν αναζητούμε τα πραγματικά αίτια της όποιας συναισθηματικής ταραχής. Η "συνάντηση" με τον πραγματικό μας εαυτό και η σύνδεση με την αλήθεια, μας προκαλεί πόνο (είναι ο αμυντικός μηχανισμός που μας προστατεύει)
στην υπνοβατική κατάσταση, όπως και όταν βλέπουμε ένα εφιαλτικό όνειρο, αναβιώνουν τα κρυμμένα συναισθήματα και εκφράζονται με σύμβολα (ή με το μήνυμα που υποβόσκει στην πρόθεση π.χ. του αυτοτραυματισμού, που εκφράζει την εσωτερική σύγκρουση )
Η υπνοβασία έχει κληρονομική διάσταση, σύμφωνα με μια καναδική μελέτη που δημοσιεύτηκε στις αρχές του περασμένου έτους, διαπιστώθηκε για πρώτη φορά ότι αν γονείς είναι υπνοβάτες, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι επίσης υπνοβάτης και το παιδί τους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Jacques Montplaisir στο νοσοκομείο Hopital du Sacre-Coeur του Μόντρεαλ, μελέτησαν στοιχεία για 1.940 παιδιά. Όπως διαπιστώθηκε, πάνω από το 60% των παιδιών γίνονται κάποια στιγμή υπνοβάτες, αν και οι δύο γονείς τους είναι υπνοβάτες, ενώ με έναν υπνοβάτη γονέα, το παιδί έχει τριπλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσει υπνοβασία.


 σε ορισμένες περιπτώσεις οι υπνοβάτες – άνθρωποι που είναι πολύ ήρεμοι και ευγενικοί κατά τη διάρκεια της ημέρας – γίνονται εξαιρετικά επιθετικοί την νύχτα, οπότε και δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσουν τις πράξεις τους.
Μάλιστα, ο Δρ. Michael Cramer – Bornemann, ειδικός στη μελέτη του ύπνου στο Κέντρο Μελέτης Διαταραχών Ύπνου στη Μινεσότα των Η.Π.Α., υποστηρίζει ότι «Οποιοσδήποτε υπνοβατεί, είναι ικανός να σκοτώσει. Αν λάβουμε υπόψη μας την πολυπλοκότητα της συμπεριφοράς που έχει ο υπνοβάτης, θα έπρεπε κάποιος να το σκεφτεί διπλά πριν αποφασίσει να κοιμηθεί δίπλα του».


Η υπνοβασία αποτελεί αίνιγμα χωρίς εξήγηση για τους επιστήμονες,

ίσως ενεργοποιείται κατά κάποιον τρόπο ένας από τους άλλους μας εαυτούς που υπάρχουν σε παράλληλους κόσμους

πηγή 3-11-15
http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-3301875/Sleepwalkers-don-t-feel-pain-break-LEG-Sufferers-unlikely-wake-suffering-significant-injury.html


Lopez R, Jaussent I, Dauvilliers Y. SLEEP 2015;38(11):1693–1698.



read more “Οι υπνοβάτες δεν αισθάνονται πόνο, ακόμα και αν τραυματιστούν σοβαρά. Ο αυτοτραυματισμός στην υπνοβατική κατάσταση, μπορεί να εκφράζει μια βαθιά εσωτερική ψυχολογική σύγκρουση ”

Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2016

Το μυστικό για να αισθάνεσαι ευτυχισμένος, βρίσκεται στη φωνή σου



Το μυστικό για να αισθάνεσαι ευτυχισμένος βρίσκεται στη φωνή σου, εάν κάνεις πιο χαρούμενο τον τόνο της φωνής σου, βελτιώνεις την ψυχική σου διάθεση.
καθώς αλλάζουμε τον τόνο που χρησιμοποιούμε όταν μιλάμε, αυτό αλλάζει δραστικά τη διάθεσή μας
οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Lund στη Σουηδία, απέδειξαν ότι η μεταβολή της φωνής μας μπορεί να αλλάξει το πως αισθανόμαστε
ανθρώπινες φωνές παραποιήθηκαν -με ψηφιακή επεξεργασία- για να ακούγονται πιο ευτυχισμένες, πιο λυπημένες, ή πιο φοβισμένες. Βρέθηκε πως όταν οι συμμετέχοντες στην έρευνα εθελοντές, άκουγαν τη δική τους φωνή αλλοιωμένη, η συναισθηματική τους κατάσταση άλλαζε, σύμφωνα με το συναίσθημα,  που έβγαζε η επεξεργασμένη  φωνή.
 Αυτό συνέβαινε παρά το γεγονός ότι, οι συμμετέχοντες άνδρες και γυναίκες, δεν γνώριζαν ότι οι φωνές τους είχαν παραποιηθεί.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι, οι άνθρωποι ακούν τη φωνή τους να εκφράζει αυτό που αισθάνονται.
επιβεβαιώνεται ότι ο ήχος (ομιλία, φωνή) έχει πρόσβαση στις βαθύτερες καταστάσεις της συνείδησης και έχει τη δύναμη να επιδρά στη συναισθηματική μας σφαίρα.
Η επίδραση της φωνής στη συναισθηματική διάθεση,  αποτελεί θέμα μακροχρόνιας συζήτησης, στον τομέα της ψυχολογίας είπε ο Petter Johansson, ένας από τους συγγραφείς της έρευνας, στο Πανεπιστήμιο του Lund «Αυτή είναι η πρώτη απόδειξη, της άμεσης επίδρασης που έχει η φωνή στη συναισθηματική εμπειρία, στον τομέα της ακουστικής
φωνητικής.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό "Proceedings of the National Academy of Sciences"
οι ερευνητές δημιούργησαν μια ψηφιακή πλατφόρμα για την τροποποίηση της φωνής των συμμετεχόντων. Εκείνοι, αφού διάβασαν δυνατά μια σύντομη ιστορία, άκουσαν τη δική τους φωνή τροποποιημένη , μέσω ακουστικών.
Η νέα αυτή ψηφιακή πλατφόρμα θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ατόμων που πάσχουν από διαταραχές διάθεσης  (συναισθηματικές μεταπτώσεις) όπως η κατάθλιψη, πρότειναν οι ερευνητές. "Η επανάληψη συναισθηματικών αναμνήσεων ή η εκ νέου περιγραφή συναισθηματικά φορτισμένων γεγονότων με ένα τροποποιημένο τόνο της φωνής, θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την θετική αλλαγή της στάσης μας" είπαν
αυτή η πλατφόρμα ήχου θα μπορούσε ίσως να αυξήσει τη συναισθηματική επίδραση του καραόκε ή των live συναυλιών και ακόμα θα μπορούσε  να αλλάξει τη συναισθηματική ατμόσφαιρα των συνομιλιών σε online συσκέψεις αλλά και σε online τυχερά παιχνίδια»
είναι η πρώτη φορά που η χειραγώγηση συναισθήματος αυτού του είδους, γίνεται με την παραγωγή της ομιλίας, είπε ο  επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Jean-Julien Aucouturier από το γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών.
"Κάνουμε μια έκδοση της πλατφόρμας χειραγώγησης μέσω ήχου, διαθέσιμη ως open-source στην ιστοσελίδα μας, και καλούμε τον καθένα να κατεβάσει και να πειραματιστεί αυτά τα εργαλεία.»   
        Οι ερευνητές έχουν κάνει πλέον το ψηφιακό λογισμικό ήχου,    διαθέσιμο στο διαδίκτυο  ( http://cream.ircam.fr/)
πηγή 12-1-16

Ο Eran Eldar, του University College του Λονδίνου, δήλωσε ότι η αλλαγή διάθεσης (γκρίνια, το να κατεβάζουμε μούτρα κλπ) μας βοηθάει να προσαρμοστούμε σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο,
 όταν ο καιρός είναι καλός και η διάθεση στα ύψη , παίρνουμε περισσότερα ρίσκα σε μια στιγμή, που είναι πιθανό να ανταμειφθεί η προσπάθειά μας, όταν οι καιροί είναι δύσκολοι, η κακή διάθεση (μούτρα) μπορεί να μας βοηθήσει στην εξοικονόμηση της ενέργειάς μας.

read more “Το μυστικό για να αισθάνεσαι ευτυχισμένος, βρίσκεται στη φωνή σου”