Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2021

Ο νέος κύκλος ηλιακών κηλίδων (SC 25) μπορεί να είναι πολύ ισχυρός και επικίνδυνος για τη διαστημική και επίγεια τεχνολογία μας. Η αιρετική θεωρία για τις μαγνητικές ζώνες που αλληλεπιδρούν στην επιφάνεια του ΄Ηλιου και επιφέρουν το "Termination Event" κατά την διάρκεια των 22 χρόνων της μαγνητικής του δραστηριότητας.

Επιστημονική “out of the box” θεωρία εισάγει την έννοια  "Termination Event" στην ηλιακή φυσική (solar physics) και οι ερευνητές μπορεί να μην την έχουν καν  ακούσει.

Σε άμεση αντίφαση με την επίσημη πρόβλεψη, μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής το Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας  [National Center for Atmospheric Research (NCAR) ] προβλέπει ότι ο νέος κύκλος ηλιακών κηλίδων  (Sunspot Cycle 25) που ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2020, θα μπορούσε να είναι ένας από τους ισχυρότερους από τότε που ξεκίνησε η τήρηση αρχείων. 

=======

theory that is considered “out of the box”
"We call it the Termination Event," says Scott McIntosh, a solar physicist at the National Center for Atmospheric Research (NCAR)

=======

Σύμφωνα με τους επικεφαλής της έρευνας επιστήμονες, με τον  Scott McIntosh (solar physicist) και τον συνάδελφο του Bob Leamon από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, στην κομητεία της Βαλτιμόρης,
τεράστιες τοροειδείς μαγνητικές ζώνες παρασύρονται στην επιφάνεια του ήλιου και αυτές που έχουν αντίθετη πολικότητα (oppositely charged) αλληλεπιδρούν και αλληλοεξουδετερώνονται (ακυρώνονται)  στον ισημερινό.

Δεν υπάρχει έκρηξη - αυτό είναι μαγνητισμός, όχι αντιύλη (antimatter)

Ακόμα κι έτσι, το «Termination Event» είναι πολύ σημαντική διαδικασία, καθώς μπορεί να βάλει τον επόμενο ηλιακό κύκλο, σε σε πιο γοργούς ρυθμούς.

Μαγνητικές ζώνες (κόκκινες και μπλε) φορτισμένες σε αντίθετες κατευθύνσεις κινούνται προς τον ισημερινό του ήλιου, όπου εκμηδενίζονται και θέτουν σε κίνηση τον επόμενο ηλιακό κύκλο.

σχετικός ο σύνδεσμος 7-12-20

NEW SUNSPOT CYCLE COULD BE ONE OF THE STRONGEST ON RECORD

Scientists use an extended, 22-year solar cycle to make the forecast

https://news.ucar.edu/132771/new-sunspot-cycle-could-be-one-strongest-record

"Εάν το  "Termination Event"  συμβεί σύντομα, όπως περιμένουμε, ο νέος Solar Cycle 25, θα μπορούσε να είναι σε κλίμακα που ανταγωνίζεται λίγους στο ρεκόρ", λέει ο McIntosh.

Ωστόσο, αυτή η άποψη είναι τουλάχιστον αμφιλεγόμενη, γράφει ο Δρ. Tony Phillips από το spaceweather.com. Οι περισσότεροι solar physicists πιστεύουν ότι ο Sunspot Cycle 25 θα είναι αδύναμος, παρόμοιος με τον ασθενικό Sunspot Cycle 24, ο οποίος μόλις κορυφώθηκε το 2012-2013. 

Τα ορθόδοξα μοντέλα του "Sun's internal magnetic dynamo"  ευνοούν έναν αδύναμο κύκλο και δεν περιλαμβάνουν καν την έννοια των "terminators".

«Τι μπορώ να πω;» λέει γελώντας ο McIntosh. "Είμαστε αιρετικοί!"

Οι ερευνητές εξέθεσαν το συλλογισμό τους, σε  ένα άρθρο του Δεκεμβρίου 2020   στο ερευνητικό περιοδικό Solar Physics.

Overlapping Magnetic Activity Cycles and the Sunspot Number: Forecasting Sunspot Cycle 25 Amplitude

24-11-20

https://link.springer.com/article/10.1007/s11207-020-01723-y/

Κοιτάζοντας πίσω στα 270 χρόνια συλλογής δεδομένων "sunspot data", διαπίστωσαν ότι, τα "Terminator events" διαχωρίζουν έναν ηλιακό κύκλο από τον επόμενο και συμβαίνουν περίπου κάθε 11 χρόνια. Το διάστημα μεταξύ των "Terminations" κυμαίνεται από 10 έως 15 χρόνια - το οποίο είναι το κλειδί για την πρόβλεψη του ηλιακού κύκλου.

«Βρήκαμε ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος μεταξύ των "Terminations", τόσο ασθενέστερος είναι ο επόμενος κύκλος», εξηγεί ο Leamon. "Αντίθετα, όσο μικρότερος είναι ο χρόνος μεταξύ των "Terminations", τόσο ισχυρότερος θα είναι ο επόμενος ηλιακός κύκλος."

Η επίσημη πρόβλεψη για τον ηλιακό κύκλο "Sunspot Cycle 25" (κόκκινο) είναι ότι θα είναι αδύναμος. Ωστόσο οι McIntosh και Leamon πιστεύουν ότι αντίθετα, ο "Sunspot Cycle 25"  θα μοιάζει περισσότερο με τους ισχυρότερους ηλιακούς κύκλους του παρελθόντος.

Παράδειγμα: Ο "Sunspot Cycle 4" ξεκίνησε το 1786 με "Termination" και έληξε το 1801 με "Termination", δηλαδή 15 χρόνια αργότερα. Ο επόμενος "Sunspot Cycle 5" ήταν απίστευτα αδύναμος με μέγιστο πλάτος μόνο 82 ηλιακές κηλίδες. Αυτός ο κύκλος έγινε γνωστός ως η αρχή του "Dalton" Grand Minimum.

(Ο αριθμός των κηλίδων συνδέεται με την ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας από το 1979)

Ομοίως, ο κύκλος Sunspot 23 ξεκίνησε το 1998 και δεν έληξε παρά μόνο το 2011, δηλαδή κράτησε 13 χρόνια.

Ο Sunspot Cycle 24, που τελείωσε πρόσφατα, ήταν επίσης αρκετά αδύναμος, αλλά ήταν επίσης αρκετά σύντομος - μόλις 10 ετών - και αυτή είναι η βάση για την  πρόβλεψη της νέας μελέτης, ότι ο Sunspot Cycle 25 θα είναι ισχυρός. 

Οι προηγούμενοι ηλιακοί κύκλοι με τόσο σύντομα διαστήματα ήταν από τους πιο ισχυρούς στην ιστορία.

"Μόλις προσδιορίσετε τα terminators events, στα ιστορικά αρχεία, το μοτίβο γίνεται προφανές", δήλωσε ο McIntosh. "Ένας αδύναμος κύκλος Sunspot 25, όπως προβλέπει η επιστημονική κοινότητα, θα ήταν μια απόλυτη απομάκρυνση, από όλα όσα μας έχουν δείξει τα δεδομένα μέχρι τώρα."

Αυτές οι ιδέες μπορεί να είναι αμφιλεγόμενες, αλλά έχουν μια αρετή που όλοι οι επιστήμονες μπορούν να εκτιμήσουν: είναι αποτέλεσμα δοκιμών και παρατηρήσεων.

Εάν το "Terminator event" συμβεί σύντομα και ο Sunspot Cycle 25  "skyrockets", οι "αιρετικοί" θα επαληθευτούν.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό;

Το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας είναι η προστασία μας από τον διαστημικό καιρό* και έχει μειωθεί από το 1850. Αυτή η μείωση έχει δεκαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια:

*Ο όρος «διαστημικός καιρός» χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις συνθήκες και τα έκτακτα φαινόμενα του διαστημικού χώρου

Ο διαστημικός καιρός διαμορφώνεται κυρίως από τον Ήλιο, είτε μέσω του ηλιακού ανέμου, δηλαδή της διαρκούς ροής σωματιδίων που εκπέμπει, ή μέσω των εκρηκτικών φαινομένων που συμβαίνουν στην ατμόσφαιρά του, όπως οι εκλάμψεις και οι στεμματικές εκτινάξεις μάζας. Κατά τη διάρκεια των εκλάμψεων εκπέμπονται τεράστια ποσά ακτινοβολίας σε όλο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και επιταχύνονται σωματίδια σε τεράστιες ταχύτητες, ενώ με τις στεμματικές εκτινάξεις μάζας τεράστια ποσά υλικού της ηλιακής ατμόσφαιρας εκσφενδονίζονται στο Διάστημα.

Η Γη και η ατμόσφαιρά της βρίσκονται προστατευμένες μέσα στη μαγνητόσφαιρα, δηλαδή την επικράτεια του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη μας. 

Εάν βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός από τους ισχυρότερους Sunspot κύκλους στην καταγεγραμμένη ιστορία - όπως προτείνεται από τους McIntosh και Leamon - τότε το ηλεκτρικό δίκτυο από το οποίο εξαρτόμαστε εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι για επιβίωση, είναι καταδικασμένο.

[Η συνολική αλληλεπίδραση των εκρηκτικών φαινομένων του Ήλιου  με τη μαγνητόσφαιρα της γης,  εγκυμονεί κινδύνους για τη διαστημική και επίγεια τεχνολογία μας.

Η ακτινοβολία που εκπέμπεται από μια έκλαμψη έχει άμεσες επιπτώσεις στην  ιονόσφαιρα, επηρεάζοντας τη διάδοση των ραδιοφωνικών κυμάτων και τις τηλεπικοινωνίες. Αν το υλικό που εκσφενδονίζεται από τις στεμματικές εκτινάξεις συναντήσει τη γήινη μαγνητόσφαιρα, τη συμπιέζει, προκαλώντας διαταραχές στο γήινο μαγνητικό πεδίο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ηλεκτρικών ρευμάτων σε δίκτυα ηλεκτροδότησης, αγωγούς πετρελαίου, κλπ. Τα ίδια τα σωματίδια που επιταχύνονται από τις ηλιακές εκρήξεις μπορούν να βλάψουν τεχνητούς δορυφόρους και τις δραστηριότητες που στηρίζονται σε αυτούς (πλοήγηση, τηλεπικοινωνίες), ακόμα μπορεί να απειλήσουν την ασφάλεια των αστροναυτών στον διεθνή διαστημικό σταθμό.]

Με απλά λόγια, ένας ισχυρός ηλιακός κύκλος σημαίνει 25 ακόμα περισσότερες ηλιακές εκλάμψεις  (solar flares)- και θα χρειαζόταν μόνο  μια ισχυρή έκρηξη που θα αντιμετώπιζε η γη (μία ισοδύναμη με την  εκδήλωση Carrington του 1859), για να διαταράξει / καταστρέψει τον σύγχρονο τρόπο ζωής μας.

Λαμβάνοντας υπόψη την ολική και απόλυτη εξάρτηση του πολιτισμού μας από τα ηλεκτρονικά, κάθε solar X-flare που διεισδύει στη φθίνουσα μαγνητόσφαιρα μας θα αποδειχθεί απείρως πιο καταστροφική από εκείνη του παρελθόντος. Το δίκτυό μας θα "ψηθεί" και ΚΑΘΕ σύστημα που έχουμε εγκαταστήσει θα έβγαινε εκτός σύνδεσης σχεδόν αμέσως.

Οι Ηλιακές καταιγίδες  μπορούν να πλήξουν τη Γη προκαλώντας διακοπή της τροφοδοσίας σε μεγάλα ηλεκτρικά ή ηλεκτρονικά δίκτυα.

Το 1989, ισχυρή ηλιακή καταιγίδα προκάλεσε βλάβη στο ηλεκτρικό δίκτυο του Κεμπέκ στον Καναδά, διακόπτοντας την ηλεκτροδότηση 6 εκατομμυρίων κατοίκων. Αυτό το φαινόμενο είναι ίσως το καλύτερο σύγχρονο  μικρό παράδειγμα του τι θα μπορούσε να συμβεί.

Το μαγνητικό πεδίο της Γης ήταν πολύ ισχυρότερο το 1989 από ό, τι είναι σήμερα. Ωστόσο, στις 13 Μαρτίου 1989, ολόκληρη η επαρχία του Κεμπέκ του Καναδά, υπέστη διακοπή ρεύματος μετά από μια ηλιακή φωτοβολίδα:

=========

Την ημέρα που ο ήλιος έφερε το σκοτάδι ( NASA  )

Την Παρασκευή 10 Μαρτίου 1989, οι αστρονόμοι είδαν μια τεράστια έκρηξη στον ήλιο.

Σε λίγα λεπτά, περίπλοκες μαγνητικές δυνάμεις στον ήλιο είχαν απελευθερώσει ένα σύννεφο αερίου δισεκατομμυρίων τόνων. Ήταν σαν την ενέργεια χιλιάδων ατομικών βομβών να εκραγούν ταυτόχρονα.

Το σύννεφο της καταιγίδας έτρεξε από τον ήλιο κατευθείαν προς τη γη με ένα εκατομμύριο μίλια την ώρα. Η ηλιακή αναλαμπή που συνόδευσε την έκρηξη προκάλεσε αμέσως ραδιοφωνικές παρεμβολές (shortwave radio interference), συμπεριλαμβανομένων των παρεμβολών ραδιοφωνικών σημάτων (jamming radio signals)  από το Radio Free Europe στη Ρωσία - αρχικά πίστεψαν ότι γινόταν παρεμβολή σημάτων από το Κρεμλίνο.

Το απόγευμα της Δευτέρας 12 Μαρτίου, το τεράστιο νέφος του ηλιακού πλάσματος (ένα αέριο που αποτελείται από ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια) έπληξε τελικά το μαγνητικό πεδίο της Γης. Η βία αυτής της «γεωμαγνητικής καταιγίδας» προκάλεσε εντυπωσιακά “Northern Lights” [βόρειο σέλας (aurora borealis)] που μπορούσαν να φανούν τόσο νότια, όσο στη Φλόριντα και στην Κούβα.

Η μαγνητική διαταραχή ήταν απίστευτα έντονη. Στην πραγματικότητα παρήγαγε ηλεκτρικά ρεύματα στο έδαφος κάτω από μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής. Στις 13 Μαρτίου, λίγο μετά τις 2:44 π.μ., τα ρεύματα βρήκαν ένα αδύναμο σημείο στο ηλεκτρικό δίκτυο του Κεμπέκ. Σε λιγότερο από 2 λεπτά, ολόκληρο το ηλεκτρικό δίκτυο του Κεμπέκ υπέστη διακοπή.

Κατά τη διάρκεια της επακόλουθης διακοπής 12 ωρών, εκατομμύρια άνθρωποι ξαφνικά βρέθηκαν σε σκοτεινά κτίρια γραφείων και υπόγειες σήραγγες πεζών, καθώς και σε κλειστούς ανελκυστήρες. Οι περισσότεροι άνθρωποι ξύπνησαν σε κρύα σπίτια για πρωινό. Η συσκότιση έκλεισε επίσης σχολεία και επιχειρήσεις, κράτησε το μετρό του Μόντρεαλ κατά τη διάρκεια της πρωινής ώρας και έκλεισε το αεροδρόμιο Dorval

Το ηλιακό χτύπημα ήταν σχετικά μικρό (σε σύγκριση με το Carrington event,** για παράδειγμα), αλλά το Quebec Blackout δεν ήταν καθόλου τοπικό. Από ακτή σε ακτή στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξέσπασαν πάνω από 200 προβλήματα δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας μέσα σε λίγα λεπτά από την καταιγίδα της 13ης Μαρτίου.

Στο διάστημα, οι δορυφόροι πραγματικά βγήκαν εκτός ελέγχου για αρκετές ώρες. Ο δορυφόρος επικοινωνίας της NASA TDRS-1 κατέγραψε πάνω από 250 ανωμαλίες όταν σωματίδια υψηλής ενέργειας διείσδυσαν στα ευαίσθητα ηλεκτρονικά του δορυφόρου.

Ακόμα και το Space Shuttle Discovery είχε τα δικά του μυστηριώδη προβλήματα. Ένας αισθητήρας σε μία από τις δεξαμενές (tanks), που τροφοδοτούσε μια "fuel cell" με υδρογόνο, έδειξε ασυνήθιστα υψηλές τιμές πίεσης στις 13 Μαρτίου. Το πρόβλημα εξαφανίστηκε επίσης μυστηριωδώς μετά την υποχώρηση της ηλιακής καταιγίδας.

Αν και ο Sunspot Cycle 25  εξελίσσεται αναμφίβολα, τα τελευταία δεδομένα από το National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) δείχνουν ότι ακολουθεί τις αρχικές «weak» προβλέψεις: «Ο ήλιος συμπεριφέρεται όπως περιμέναμε», δήλωσε η Lisa Upton, co-chair of NOAA / NASA Solar Cycle 25 Prediction Panel, τον Απρίλιο.

Παρακάτω είναι το διάγραμμα αριθμού ηλιακής κηλίδας "ISES solar cycle sunspot number chart"- η κόκκινη καμπύλη δείχνει τους αριθμούς ηλιακής κηλίδας που είχαν αρχικά προβλεφθεί από το NOAA για τον ηλιακό κύκλο 25, με την πορτοκαλί καμπύλη να δείχνει τη νέα καλύτερη "new best fit"

Εάν οι τρέχουσες τάσεις επιμένουν, ο κύκλος SC25 θα μπορούσε να κορυφωθεί ήδη από το 2024, παρόμοιος σε ισχύ με τον σχετικά αδύναμο κύκλο (SC24) που προηγήθηκε. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, οι περισσότεροι ερευνητές δεν έλαβαν υπόψη τους το "Terminator event".

Και αυτό είναι το συναρπαστικό πράγμα για τις  πραγματικά επιστημονικές προσπάθειες - τίποτα δεν είναι πλήρως κατανοητό και οποιοδήποτε θέμα μπορεί να βελτιωθεί με μια έκπληξη που ξαναγράφει τα textbooks.

Εκείνοι που χρησιμοποιούν ορολογίες όπως «σταθερή επιστήμη» (settled science) και «συναίνεση» (consensus) το κάνουν για να τερματίσουν τη συζήτηση, όχι να την διευρύνουν, συνήθως για να προωθήσουν μια ατζέντα.

Ένα "Termination Event" (σε συνδυασμό με το μειωμένο μαγνητικό πεδίο της γης) πιθανότατα θα μας ρίξει πίσω στη Λίθινη εποχή. Θα μπορούσε επίσης να μας επηρεάσει άμεσα - πιο γρήγορα από ένα Grand Solar Minimum.

[Solar minimum, Ηλιακό ελάχιστο είναι η περίοδος της λιγότερης ηλιακής δραστηριότητας στον 11χρονο ηλιακό κύκλο του Ήλιου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η δραστηριότητα της ηλιακής κηλίδας και της solar flare  μειώνεται και συχνά δεν συμβαίνει για μέρες κάθε φορά.

Το ηλιακό ελάχιστο έρχεται σε αντίθεση με το ηλιακό μέγιστο, κατά το οποίο μπορεί να εμφανιστούν εκατοντάδες ηλιακές κηλίδες]

Μόνο ο χρόνος θα "μιλήσει"- πρέπει απλώς να περιμένουμε και να παρακολουθούμε τι συμβαίνει.

Παρεμπιπτόντως, η διακοπή του συντονισμού Schumann έχει τελειώσει ή εμφανίζει ξανά μαύρες κηλίδες, όπου δεν μπορούσαν να συλλεχθούν δεδομένα:

η σχετική μας ανάρτηση

17 Ιουνίου 2021

Schumann Resonance του πλανήτη γη και η επίδραση του στην ανθρώπινη ενεργειακή βιορύθμιση. Η ανίχνευση συντονισμού Schumann (SR) στο σταθμό μέτρησης του Tomsk απέτυχε, για τρεις μέρες. Τα γραφήματα συχνοτήτων συντονισμού Schumann, στη Ρωσία έμειναν χωρίς δεδομένα, στις 13-15/6/21. Οι προφητείες για τις 3 Ημέρες Σκότους

https://hellenicrevenge.blogspot.com/2021/06/schumann-resonance-schumann-sr-tomsk.html

=============

**Το Carrington Event ήταν μια ισχυρή γεωμαγνητική καταιγίδα στις 1-2 Σεπτεμβρίου 1859, κατά τη διάρκεια του ηλιακού κύκλου 10. Μια εκτόξευση μάζας ηλιακής στεφάνης χτύπησε τη μαγνητόσφαιρα της Γης και προκάλεσε τη μεγαλύτερη γεωμαγνητική καταιγίδα στο αρχείο.

Μια ηλιακή καταιγίδα αυτού του μεγέθους εάν συνέβαινε σήμερα θα προκαλούσε εκτεταμένες  διακοπές ρεύματος  (widespread electrical disruptions, blackouts) και ζημιές λόγω εκτεταμένων διακοπών του ηλεκτρικού δικτύου (would cause between $0.6 and $2.6 trillion in damages to the United States alone)

==============

ΠΗΓΗ  ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

16-6-21

https://www.pravda-tv.com/2021/06/auf-der-sonne-koennte-etwas-grosses-passieren-das-ausloeschungs-ereignis/

σχετική μας ανάρτηση

20 Ιουνίου 2021

Ο νέος κύκλος ηλιακών κηλίδων (Sunspot Cycle 25) μπορεί να είναι πολύ ισχυρός και να επιβεβαιώσει την ανορθόδοξη θεωρία των μαγνητικών αλληλεπιδράσεων, αντίθετα πολωμένων τοροειδών ζωνών στον ήλιο και το "Termination Event" κατά την διάρκεια των 22 χρόνων της μαγνητικής του δραστηριότητας. Μελέτες ηλιακής μεταβολής συνδέονται με εκδηλώσεις El Niño και La Niña και επομένως με την κλιματική μεταβλητότητα στη γη.

https://hellenicrevenge.blogspot.com/2021/06/sunspot-cycle-25-22-el-nino-la-nina.html

=============================

3-7-21   Ισχυρή κλάσης Χ1 ηλιακή έκλαμψη (η πιο ισχυρή ηλιακή έκρηξη εδώ και 4 χρόνια) χτύπησε τη γη και προκάλεσε διακοπή ραδιοφώνου, επηρέασε ηλεκτρονικά όργανα και ραδιοσυχνότητες.

R3 (STRONG) RADIO BLACKOUT OBSERVED

published: Saturday, July 03, 2021 17:04 UTC

New Region 2838 produced an impulsive X1 flare (R3 - Strong Radio Blackout) at 14:29 UTC on 03 July. This sunspot region developed overnight and was also responsible for an M2 flare (R1 - Minor Radio Blackout) at 07:17 UTC on 03 July.

https://www.swpc.noaa.gov/news/r3-strong-radio-blackout-observed

3-7-21 (ισπανική ανάρτηση)

https://www.alertageo.org/2021/07/04/una-erupcion-solar-golpea-la-tierra-e-interrumpe-la-tecnologia-la-nasa-confirma-la-erupcion-mas-fuerte-en-4-anos/?fbclid=IwAR2r5ov8Qbba0mcKhC09J8kU0wIl8Bef_ZDkNf4WFjWGfyx0Pg8jTCVI9us

Una erupción solar golpea la Tierra e interrumpe la tecnología – La NASA confirma la erupción más fuerte en 4 años

Por Rodrigo Contreras Lopez -4 julio, 2021

La «importante» erupción solar se produjo el 3 de julio y fue el primer evento de clase X registrado desde septiembre de 2017. Cuando el potente estallido de energía escapó del Sol, parte de la radiación golpeó el planeta y provocó un apagón temporal sobre el océano Atlántico. Aunque no es perjudicial para la vida, el pulso de radiación de rayos X interactuó con el campo magnético del planeta y alteró algunos instrumentos electrónicos y radiofrecuencias.

Un astrónomo noruego que dirige un observatorio de meteorología espacial ha informado de que todos sus instrumentos se han estropeado brevemente.

Rob Stammes fue citado por el sitio web de astronomía Space Weather, diciendo: «Es la primera vez en muchos años. La perturbación magnética es especialmente rara».

Es probable que la llamarada X haya provocado una ráfaga de radio y un aumento de las corrientes eléctricas en el suelo que afectaron a los instrumentos del astrónomo.

Según la agencia espacial estadounidense NASA, la erupción solar se produjo el sábado 3 de julio por la noche.

El Observatorio de Dinámica Solar (SDO) de la NASA, que realiza un seguimiento del Sol las 24 horas del día, fotografió el intenso destello a las 15.29 horas BST (10.29 horas EDT).

El evento fue clasificado como una llamarada de clase X1.5, donde la «X» denota la clase más potente de las llamaradas.

Una aurora boreal

El número siguiente, por su parte, indica la fuerza de la llamarada, por lo que una llamarada de clase X3 sería el doble de intensa que la de ayer.

Según la NASA: «Las erupciones solares son potentes estallidos de radiación.

«La radiación dañina de una erupción no puede atravesar la atmósfera de la Tierra para perseguir físicamente a los seres humanos en tierra, sin embargo -cuando son lo suficientemente intensas- pueden perturbar la atmósfera en la capa por la que viajan el GPS y las señales de comunicación».

Las erupciones y tormentas solares pueden provocar apagones tecnológicos, interrumpir el funcionamiento de los satélites e incluso -en los casos más graves- causar subidas de tensión.

Según Space Weather, la llamarada surgió de la mancha solar AR2838 recién formada.

Las manchas solares son manchas temporales en la fotosfera del Sol que son más frías que otras partes del Sol.

Aparecen como manchas negras y son causadas por líneas magnéticas que se enredan.

Space Weather dijo: «Las erupciones X son el tipo de erupción solar más fuerte.

«Suelen ser responsables de los apagones de radio más profundos y de las tormentas geomagnéticas más intensas.

«Esta es la primera llamarada X del joven Ciclo Solar 25. Se prevén más».

Durante el último ciclo solar, el ciclo 24, el Sol emitió un total de 49 llamaradas.

Los astrónomos esperan que este ciclo sea, como mínimo, igual de activo.

Los ciclos solares denotan un periodo de actividad solar-magnética por el que pasa el Sol cada 11 años, cuando el campo magnético del Sol da un vuelco.

Δεν υπάρχουν σχόλια: