η ΠΙΣΤΗ στον ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟ και η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι, οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι έχουν έναν φύλακα άγγελο, είναι λιγότερο ριψοκίνδυνοι και ζουν λιγότερο περιπετειώδη ζωή.

Μελέτη στο Πανεπιστήμιο  York του Καναδά, ρίχνει φως στην πίστη σε αγγέλους και στην ριψοκίνδυνη συμπεριφορά.

Ο David Etkin, Καθηγητής για τη Διαχείριση Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης (Professor of Disaster and Emergency Management) στο Πανεπιστήμιο  York, εξέτασε τη σχέση μεταξύ πίστης (στο φύλακα άγγελο) και ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς.

Ο  Etkin και η ομάδα του, πήραν συνέντευξη από 198 άτομα για αυτή τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό SAGE open.

Οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν για συγκεκριμένου είδους ριψοκίνδυνες συμπεριφορές (όπως η σημαντική υπέρβαση του ορίου ταχύτητας ) και εάν θα επέλεγαν να τις ακολουθήσουν ή να τις αποφύγουν.

Η πλειοψηφία (68%) των συμμετεχόντων στη μελέτη,  που δήλωσε ότι πιστεύει σε έναν φύλακα άγγελο, απέφυγε την επιλογή μιας ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς –σε έκτακτη ανάγκη- 
Αντίθετα, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων που δήλωσε ότι δεν πιστεύει στην προστασία  του αοράτου πνεύματος, ήταν πιο ανοιχτή στην περιπέτεια και επέλεγε την ριψοκίνδυνη συμπεριφορά.

Το αποτέλεσμα της μελέτης ήταν  αντίθετο από το αναμενόμενο, οι ερευνητές πίστευαν ότι, η πίστη πως ο αόρατος κόσμος (πνεύματα, άγγελοι) μας προστατεύει, συνδέεται με μια μειωμένη αντίληψη του κινδύνου, με αποτέλεσμα την επιλογή περισσότερο ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς.
Ωστόσο φαίνεται ότι, η σχέση αιτίας –αποτελέσματος είναι αντίθετη από αυτή που οι ερευνητές υπέθεσαν αρχικά.
Οι άνθρωποι που αισθάνονται προστατευμένοι από τον φύλακα άγγελό τους, αποφεύγουν το ρίσκο και δεν  υιοθετούν ριψοκίνδυνη συμπεριφορά σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης-
Αντίθετα, οι άνθρωποι που δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν στον αόρατο κόσμο, είναι πιο πιθανό να ρισκάρουν σε μια επικίνδυνη κατάσταση.

Οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι αυτοί που αποστρέφονται τον κίνδυνο, πιστεύουν σε αόρατους κηδεμόνες (προστασία ενός φύλακα αγγέλου) και χρησιμοποιούν την πίστη αυτή, ως μηχανισμό αντιμετώπισης για να διαχειριστούν τον φόβο και την ανησυχία τους για τους κινδύνους που γίνονται αντιληπτοί στο περιβάλλον  τους.
πηγή 29-9-2014

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2773617/Does-believing-guardian-angels-safe-People-fewer-risks-non-believers-study-claims.html

read more “η ΠΙΣΤΗ στον ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟ και η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ”

ΓΟΝΕΙΣ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ και ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΩΝ ΖΩΩΝ

Κοινωνική έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο Berkely της Καλιφόρνιας εξέτασε τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των ιδιοκτητών κατοικίδιων ζώων.
Η έρευνα αυτή, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Applied Animal Welfare Science, υποστηρίζει ότι οι υπεύθυνοι  και  καλοί  ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων, διακρίνονται από ένα παράξενο συνδυασμό ψυχολογικών χαρακτηριστικών.

Οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων,  που στη διάρκεια της  έρευνας βαθμολογήθηκαν  ως πιο ευσυνείδητοι και αγχώδεις, εξέφρασαν τη  μεγαλύτερη αγάπη για τα κατοικίδιά τους.
Τα άτομα που λειτουργούν υπερπροστατευτικά απέναντι στα κατοικίδια ζώα τους, έχουν το ίδιο ψυχολογικό γνώρισμα  με τους γονείς,  που εμποδίζουν τα παιδιά τους να γίνουν ανεξάρτητοι ενήλικες.
Αυτό υποδηλώνει ότι, οι ιδιότητες που κάνουν υπερπροστατευτικούς τους γονείς,  θα μπορούσαν να λειτουργήσουν καλύτερα για τα οικόσιτα σκυλάκια μας και τους αιλουροειδείς συντρόφους μας, που έχουν ανάγκη καθημερινής και δια βίου φροντίδας.

Προηγούμενες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στη σύνδεση των ανθρώπων με τα κατοικίδια ζώα τους.

Αλλά αυτή είναι η πρώτη μελέτη των ΗΠΑ, που ενσωματώνει τις αρχές της σύγχρονης  θεωρίας της προσκόλλησης- η οποία αξιολογεί το δεσμό μεταξύ γονέων και παιδιών ή το δεσμό μεταξύ ερωτικών συντρόφων – στη διάσταση της εξάρτησης που σχετίζεται με την τάση για υπερπροστασία που δείχνουν πολλοί γονείς στα «τετράποδα παιδιά» τους.

Το αναπτυσσόμενο βρέφος (δίποδο ή τετράποδο) χρησιμοποιεί την προσκόλληση με τη μητέρα του (ή το άτομο που είναι υπεύθυνο για τη φροντίδα του) ως το ασφαλές σημείο εκκίνησης για εξερεύνηση του κόσμου,
ένας  υγιής δεσμός ανάμεσα στο παιδί και το άτομο που είναι υπεύθυνο για τη φροντίδα του, συμβάλλει στην αίσθηση της ασφάλειας του παιδιού, που του επιτρέπει να γίνει ανεξάρτητος ενήλικας.  Συχνά το παιδί υιοθετεί εξαρτητικές συμπεριφορές για να αποκτήσει μια αίσθηση ασφάλειας.

Η γονική υπερπροστασία δημιουργεί αφύσικη προσκόλληση, εξάρτηση    και εξοντωτικές πιέσεις στο δίποδο παιδί –που έτσι, δεν ενηλικιώνεται  ποτέ-
Ωστόσο εάν αυτό το  ψυχολογικό χαρακτηριστικό  χαρακτηρίζει τον γονέα (πρόσωπο κύριας φροντίδας) κατοικίδιου ζώου, τότε αυτό αποβαίνει προς όφελος του ζώου, αφού ο «γονέας»  του ανταποκρίνεται επαρκώς, σε όλες τις  ανάγκες του. Ο δεσμός ανάμεσα στον φροντιστή και το κατοικίδιο ενεργοποιείται, δυναμώνει και αυτή η αλληλεπίδραση (του ασφαλούς δεσμού) λειτουργεί θετικά (χαμηλό άγχος, εγγύτητα) και στα δύο μέλη.

Σύμφωνα με την συνεργαζόμενη στην έρευνα  Mikel Delgado, διδακτορική φοιτήτρια ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Berkeley  «το γεγονός ότι τα υψηλότερα επίπεδα νευρωτισμού συνδέονται με την αγάπη (στοργή) την προσκόλληση και το άγχος αποχωρισμού,  δείχνει ότι οι άνθρωποι που σκοράρουν υψηλότερα σε αυτή τη διάσταση  μπορεί να διαθέτουν υψηλά επίπεδα αγάπης  - εξάρτησης- για τα κατοικίδια ζώα τους, και αυτό  μπορεί να είναι ένα καλό πράγμα για τα κατοικίδια ζώα»,

Επιπλέον, σύμφωνα με την επίσης συνεργαζόμενη στην έρευνα  Dr Gretchen Reevy,
(ψυχολόγο στο δημόσιο Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας East Bay και  απόφοιτη  του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ)   είναι η πρώτη μελέτη που καταδεικνύει την ύπαρξη μιας θετικής σχέσης ανάμεσα στο νευρωτισμό και την αγχώδη προσκόλληση με τη φροντίδα και προσοχή για τα ζώα.

Οι καλοί και στοργικοί  ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων (που εξέφρασαν μεγαλύτερη αγάπη για τα ζώα τους),  είναι πιο νευρωτικοί και αγχώδεις από τη φύση τους.
είναι πιο ευσυνείδητοι (είναι καθημερινά παρόντες για να βεβαιωθούν ότι τα πάντα στη ζωή του τετράποδου παιδιού τους είναι σωστά)  και χρειάζονται μεγαλύτερη συναισθηματική υποστήριξη ( αγάπη, προσοχή, διαβεβαίωση)

Η επιστημονική  ομάδα έκανε μια web-based έρευνα σε περισσότερους  από χίλιους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων σε εθνικό επίπεδο  και ερεύνησε τη γονική νοοτροπία  των ανθρώπων που προσδιορίστηκαν  σαν 'cat person,' ή 'dog person,' 'both' ή 'neither' με σκοπό να εξάγουν τα συμπεράσματά τους.
Η ομάδα στρατολόγησε άνδρες και γυναίκες ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων  κάθε ηλικίας  (through the Craigslist classified advertising website, their personal Facebook pages and pet-related pages on the Reddit news and social networking site)  που κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με τα βασικά  χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους.

Σχεδόν το 40 % των ερωτηθέντων δήλωσε ότι αγαπούσε εξίσου τις γάτες και τους σκύλους, ενώ το 38% δήλωσε ότι αγαπούσε τους σκύλους και το 19% τις γάτες, ένα μόλις 3% δήλωσε ότι δεν αγαπάει τα ζώα.
Τα άτομα που είχαν υψηλή βαθμολογία στο άγχος αποχωρισμού, έτειναν να  χρειάζονται μεγαλύτερη διαβεβαίωση από τα «αντικείμενα της στοργής» τους και στη μελέτη ήταν μάλλον νέοι άνθρωποι,  που επέλεγαν τη γάτα σαν το αγαπημένο τους κατοικίδιο.
τόσο αυτοί που δήλωσαν ότι αγαπούν τους σκύλους, όσο και αυτοί που δήλωσαν ότι αγαπούν τις γάτες,  φαίνεται ότι ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί στη φροντίδα των κατοικίδιων τους  και άφηναν να εννοηθεί ότι περνούν πολύ χρόνο μαζί τους και ότι αυτό είναι αναγκαίο
Οι ερευνητές σκοπεύουν να αναζητήσουν τη βαθύτερη σχέση μεταξύ νευρωτισμού, (δηλαδή της τάσης να βιώνουμε εύκολα δυσάρεστες συγκινήσεις όπως ο θυμός, η ανησυχία, η κατάθλιψη κλπ) της στοργής (φροντίδας)  και της διάστασης της εξάρτησης ενός ατόμου με το κατοικίδιο του.

Όπως είπε η   Dr Gretchen Reevy «θα διερευνήσουμε περαιτέρω  πόσο η μεγαλύτερη αγάπη, ο νευρωτισμός και το άγχος αποχωρισμού και η διάσταση της  εξάρτησης  με το κατοικίδιο ζώο, συνδέονται με την  καλύτερη φροντίδα και την κατανόηση των αναγκών του κατοικίδιου»

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, απηχούν εκείνα, μιας  μελέτης του 2010, από το Πανεπιστήμιο του Τέξας που έκανε ο ψυχολόγος Dr Sam Gosling, απόφοιτος του UC Berkeley.

έδειξε  ότι οι ιδιοκτήτες σκύλων  είναι πιο εξωστρεφείς, αλλά λιγότερο ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες, και οι ιδιοκτήτες γατών είναι πιο νευρωτικοί, αλλά επίσης πιο δημιουργικοί και ανοιχτοί σε περιπέτειες.
Αλλά και οι δύο ομάδες  αποτελούνται από υπερπροστατευτικά άτομα. Μοιάζουν με γονείς ελικόπτερα - ονομάζονται έτσι επειδή, όπως τα ελικόπτερα αιωρούνται πάνω από το κεφάλι του παιδιού τους- ασχολούνται υπερβολικά με το παιδί τους, με τα προβλήματά του, τις εμπειρίες και τα μαθήματά του, έτσι  το παιδί ζει στη σκιά του γονέα. Ο γονέας ελικόπτερο αισθάνεται ότι έχει το δικαίωμα να εμπλέκεται υπερβολικά στη ζωή του παιδιού του, να το ελέγχει ακόμα και μετά  την ενηλικίωσή του. δεν αφήνει το παιδί να αντιμετωπίσει μια δυσκολία χωρίς τη δική του βοήθεια.

Αλλά σύμφωνα με τη μελέτη, τέτοιες μέθοδοι μπορούν να είναι πλεονέκτημα όταν οι νευρωτικοί γονείς έχουν σαν παιδιά τους τα κατοικίδια ζώα τους.

ο «φροντιστής»  είναι πάντα «συναισθηματικά διαθέσιμος» για να ανταποκριθεί κατάλληλα στη συμπεριφορά προσκόλλησης του τετράποδου  παιδιού του. Κατανοεί και αλληλεπιδρά θετικά με το υπερβολικά εξαρτημένο κατοικίδιο του, αφού είναι και ο ίδιος,  ένα επίσης υπερβολικά εξαρτημένο άτομο.  Το αίσθημα άγχους από τον αποχωρισμό, υποχωρεί όταν ο φροντιστής είναι σε καθημερινή  επαφή με το  κατοικίδιό του.  
Η ανησυχία για το «δεσμό» τους εκφράζεται με παρορμητικότητα –συναισθηματική εκφραστικότητα σε υψηλά επίπεδα-
αυτή η συναισθηματική εκφραστικότητα  -ζωοφιλική τρέλα- είναι ακατανόητη στα άτομα  που έχουν βιώσει μόνο σχέσεις ψυχικής απόστασης ( αδιαφορίας)  με τους φροντιστές τους.

Πέρυσι μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο Carroll, στο Wisconsin, διαπίστωσε ότι, οι ιδιοκτήτες γάτας σκόραραν πιο υψηλά σε τεστ νοημοσύνης, από τους ιδιοκτήτες σκυλιών.
Οι ιδιοκτήτες σκύλων  είναι πιο δραστήριοι και εξωστρεφείς από τους ιδιοκτήτες γάτων και ακολουθούν τους κανόνες πιο υπάκουα.

Στην ετήσια συνάντηση Association for Psychological Science meeting  στο  Chicago, η Denise Guastello ( psychology professor) είπε ότι οι ιδιοκτήτες γάτων είναι πιο εσωστρεφείς, ευαίσθητοι και ανοιχτόμυαλοι από τους ιδιοκτήτες σκύλων. Τείνουν επίσης στο σπάσιμο των κανόνων.
Η  Guastello πιστεύει πως ο λόγος για αυτές οι διαφορές συνδέεται με τον τύπο του περιβάλλοντος που έζησαν αυτά  τα άτομα.
πηγή 15-1-15

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2911381/It-s-official-crazy-cat-ladies-exist-Pet-owners-neurotic-needy-cliams-study.html

read more “ΓΟΝΕΙΣ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ και ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΩΝ ΖΩΩΝ”

ΛΥΚΟΙ και ΣΚΥΛΟΙ έχουν ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ που ΔΕΝ είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της ΕΞΗΜΕΡΩΣΗΣ τους

Η συνεργασία ανθρώπου –σκύλου βασίζεται στις παρόμοιες κοινωνικές δεξιότητες  που έχει ο σκύλος,  με τον πρόγονό του λύκο.

Η αρχή της σχέσης ανθρώπου –σκύλου, ήταν το αντικείμενο μιας μελέτης που έκαναν επιστήμονες που εφαρμόζουν την συμπεριφορική ψυχοθεραπεία  στο ινστιτούτο έρευνας   Messerli στο Vetmeduni της Βιέννης,  σε συνεργασία με το Wolf Science Center στο Ernstbrunn στην Lower Austria.
Μέχρι σήμερα αποδεχόμασταν την άποψη  ότι,  τα σκυλιά έγιναν ανεκτικά και προσεκτικά γιατί ο άνθρωπος επέλεξε να αναπτύξει αυτές τις κοινωνικές τους δεξιότητες,  στη διάρκεια της εξημέρωσής τους.
Τώρα οι ψυχοθεραπεύτριες Friederike Range και  Zsófia Virányi από το Unit of Comparative Cognition  του  Messerli Research Institute, αμφισβητούν την εγκυρότητα αυτής της άποψης και αναπτύσσουν την νέα θεωρία "Canine Cooperation Hypothesis"  Μια σύνοψη των αποτελεσμάτων της έρευνάς τους, έχει ήδη δημοσιευθεί και η νέα θεωρία τους παρουσιάζεται στο περιοδικό Frontiers in Psychology .

Για να επιβεβαιώσουν την υπόθεσή τους, η Range και η Virányi εξέτασαν την κοινωνική επαγρύπνηση και την ανεκτικότητα των λύκων και των σκύλων μέσα στις ομάδες τους, αλλά και προς τους ανθρώπους.
Διερεύνησαν την κοινωνική συμπεριφορά των σκύλων και των λύκων, που μεγάλωσαν με μέλη του είδους τους και με τους ανθρώπους.  Για να συγκρίνουν τη συμπεριφορά των σκύλων και των λύκων και να ερευνήσουν τις επιπτώσεις της εξημέρωσης,  εργάστηκαν με ζώα που ζουν υπό τις ίδιες συνθήκες.

Διάφορα συμπεριφορικά πειράματα έδειξαν ότι, οι λύκοι και τα σκυλιά έχουν παρόμοιες, πολύ ανεπτυγμένες κοινωνικές δεξιότητες (ανακάλυψη κρυμμένου φαγητού με χρησιμοποίηση πληροφοριών που παρείχε ένας άνθρωπος, οι λύκοι ακολουθούν το βλέμμα των ανθρώπων, παρατηρούν και μιμούνται τον άνθρωπο πιο συχνά και με μεγαλύτερη επιτυχία από τους σκύλους) Τα σκυλιά ωστόσο συνεργάζονται πιο εύκολα με τους ανθρώπους γιατί τους αποδέχονται σαν κοινωνικούς εταίρους  και επίσης χάνουν πιο εύκολα, το φόβο τους για τους ανθρώπους.

Wolves are at least as tolerant and socially attentive as dogs.

Dog-human cooperation is based on social skills of wolves

Πηγή 20-1-15

http://medicalxpress.com/news/2015-01-dog-human-cooperation-based-social-skills.html

More information: "Tracking the evolutionary origins of dog-human cooperation: The 'Canine Cooperation Hypothesis'" Frontiers in Psychology. DOI: 10.3389/fpsyg.2014.01582
Journal reference:Frontiers in Psychology
Provided byUniversity of Veterinary Medicine—Vienna

read more “ΛΥΚΟΙ και ΣΚΥΛΟΙ έχουν ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ που ΔΕΝ είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της ΕΞΗΜΕΡΩΣΗΣ τους”

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ με ΑΡΩΜΑ ΛΕΒΑΝΤΑΣ

Θέλεις να φαίνεσαι αξιόπιστος? Αρωματίσου με ΛΕΒΑΝΤΑ:

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Leiden της Ολλανδίας,  λένε ότι το άρωμα λεβάντας, μπορεί να κάνει κάποιον  να φαίνεται πιο αξιόπιστος.

Ζήτησαν από 60 εθελοντές, να λάβουν μέρος σε μια έρευνα, για να προσδιοριστεί η επίδραση των αρωμάτων, στη δημιουργία αμοιβαίας εμπιστοσύνης  μεταξύ δύο ανθρώπων.

Διαπιστώθηκε ότι, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανόν να δανείσουν χρήματα σε κάποιον που μυρίζει λεβάντα.

Oι 60 εθελοντές της έρευνας, χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, τα άτομα της  πρώτης ομάδας αρωματίστηκαν με λεβάντα, τα άτομα της δεύτερης ομάδας με μέντα και τα άτομα της τρίτης ομάδας δεν χρησιμοποίησαν κανένα άρωμα.
στη συνέχεια,  οι συμμετέχοντες στην έρευνα, έπαιξαν ένα «παιχνίδι εμπιστοσύνης» για να φανεί πόσο εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλον.
Στη διάρκεια του παιχνιδιού, οι εθελοντές εκτέθηκαν διαδοχικά, στη μυρωδιά της λεβάντας, της μέντας ή σε περιβάλλον χωρίς κανένα άρωμα.
Στο παιχνίδι εμπιστοσύνης “trust game”, ένας «κηδεμόνας εθελοντής» έλαβε 5 ευρώ και ήταν ελεύθερος να αποφασίσει πόσα από αυτά τα χρήματα θα έδινε σε έναν " διαχειριστή εθελοντή " σε κάθε γύρο του παιχνιδιού.

ο "διαχειριστής εθελοντής " με τη σειρά του, μπορούσε να επιλέξει εάν θα επέστρεφε ένα ποσό των χρημάτων του στον «κηδεμόνα»
Ο κηδεμόνας θα έπαιρνε περισσότερα χρήματα, μόνον εάν ο διαχειριστής του κάθε γύρου, του επέστρεφε σε αντάλλαγμα, αρκετά χρήματα.
τα χρήματα που έπαιρνε ο διαχειριστής από τον κηδεμόνα, ήταν δείκτης της μεταξύ τους αμοιβαίας εμπιστοσύνης.
Διαπιστώθηκε ότι οι εθελοντές έδωσαν σημαντικά περισσότερα χρήματα στους συμπαίκτες τους  όταν εκτέθηκαν στο άρωμα της λεβάντας, από αυτά που έδωσαν όταν εκτέθηκαν στο άρωμα μέντας ή σε κανένα άρωμα.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από την Δρ Roberta Sellaro και τον Δρ Lorenza Colzato από το Πανεπιστήμιο του Leiden στην Ολλανδία και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Psychology

Ο Δρ Colzato είπε στην MailOnline είπε ότι το αποτέλεσμα ήταν πιθανό να οφείλεται στην κατευναστική επίδραση της λεβάντας.

Η υπόθεση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι, από ανατομικής άποψης, το οσφρητικό νεύρο συνδέεται άμεσα με το κέντρο του εγκεφάλου που ελέγχει τα συναισθήματα, συνδέεται με εκείνη την περιοχή του εγκεφάλου – με τον έσω προμετωπιαίο φλοιό- όπου διαμορφώνεται το «αίσθημα εμπιστοσύνης» μας, στους άλλους.

«Τα αποτελέσματά μας μπορεί να έχουν μεγάλη σημασία, για ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων, στις οποίες η διαπροσωπική εμπιστοσύνη αποτελεί ουσιώδες στοιχείο», είπε ο Δρ Sellaro.

Οι ερευνητές λένε ότι η αρωματική λεβάντα συμβάλει στη χαλάρωση και βοηθά στο σχηματισμό κοινωνικών δεσμών.

Υποστηρίζουν  ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις σε τομείς όπως τα ομαδικά αθλήματα και τις διαπραγματεύσεις στις ανθρώπινες σχέσεις.

«Η μυρωδιά της λεβάντας μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη στην ψυχολογία του αθλητισμού για να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη και να οικοδομηθεί το ομαδικό πνεύμα, για παράδειγμα στην περίπτωση των ομαδικών παιχνιδιών,  όπως το ποδόσφαιρο και το βόλεϊ.»

 «Το άρωμα της λεβάντας μπορεί να βοηθήσει έναν πωλητή, να δημιουργήσει πιο εύκολα μια ατμόσφαιρα εμπιστοσύνης, όταν διαπραγματεύεται την πώληση για παράδειγμα ενός αυτοκινήτου,  ή σε ένα κατάστημα –π.χ. παντοπωλείο- μπορεί να ωθήσει τους καταναλωτές να δαπανήσουν περισσότερα χρήματα για την αγορά προϊόντων»

--------
[άλλη έρευνα που ανατέθηκε από την RealPlayer Cloud και διεξάγεται στο University of Portsmouth αποκαλύπτει ότι, οι Βρετανοί πιστεύουν ότι δείχνουμε πιο αξιόπιστοι στα βίντεο παρά στις φωτογραφίες.

Scientific research commissioned by RealPlayer Cloud and conducted with The University of Portsmouth revealed Brits believe we are more trustworthy, friendly and attractive in video than photos.
Participants were tasked with judging men and women in video and images based on their appearance, trustworthiness, friendliness, and strength, as well as probed on their own online sharing habits.]
πηγή 14-1-15

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2909657/Want-appear-trustworthy-Douse-LAVENDER-Scent-aromatic-herb-promotes-bonding-study-claims.html

TRUST ME, I SMELL LIKE AN OLD LADY

read more “ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ με ΑΡΩΜΑ ΛΕΒΑΝΤΑΣ”

ο ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟΣ ΧΟΙΡΟΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ έδιωξε τους ΔΙΑΡΡΗΚΤΕΣ από το ΣΠΙΤΙ του

Αγγλία, Derby, ένα κατοικίδιο Βιετναμέζικο γουρουνάκι, τρόμαξε τους διαρρήκτες που έκαναν επιδρομή στο σπίτι του ιδιοκτήτη του και έφυγαν με άδεια χέρια.  
Το Βιετναμέζικο (pot-bellied pig) γουρουνάκι έχει βάρος 108 κιλά και το ονόμασαν Λουδοβίκο  (Ludwig)
Οι ιδιοκτήτες του,  Mike Maughan και Liane Scholz, το πήραν μαζί τους, όταν μετανάστευσαν από τον Καναδά στην Αγγλία.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ενώ κοιμόντουσαν, διαρρήκτες εισέβαλαν στο σπίτι τους. Ο Λουδοβίκος βρυχάται και γρυλίζει χαμηλότονα σαν να είναι ένα μεγαλόσωμο Rottweiler, έτσι τρόμαξε τους κλέφτες και μάλλον τους κυνήγησε γιατί έφυγαν κακήν-κακώς και άφησαν ορθάνοιχτη την πόρτα.

Ο Mike Maughan και η σύντροφός του Liane Scholz  επαίνεσαν τον Λουδοβίκο για την ανδρεία που επέδειξε και δεσμεύτηκαν  να μη  τρώνε πλέον χοιρινό.

Το ζευγάρι υιοθέτησε τον Λουδοβίκο στον Καναδά, από ένα κέντρο διάσωσης, όπου παραδόθηκε όταν ήταν μόλις δύο μηνών.
Ωστόσο δυσκολεύτηκαν πολύ για να τον μεταφέρουν από τον Καναδά -που είναι η χώρα της καταγωγής τους- στην Αγγλία.
Οι τοπικές αρχές δεν έχουν τα κατάλληλα συνοδευτικά έγγραφα  για τη διαδικασία εξαγωγής ενός κατοικίδιου γουρουνιού.
Η Liane Scholz  δήλωσε ότι «είναι πραγματικά ο πρώτος Βιετναμέζικος (pot-bellied pig) χοίρος που έχει εξαχθεί από τον Καναδά, ως κατοικίδιο ζώο»
«Οι επιλογές στο συνοδευτικό έγγραφο για την εξαγωγή του χοίρου, ήταν για πάχυνση, που δεν του χρειάζεται γιατί έχει αρκετό λίπος,  για  σφαγή  που είναι σαφές ότι δεν πρόκειται να συμβεί και για αναπαραγωγή που δεν πρόκειται να γίνει, γιατί είναι στειρωμένος.
έτσι, μετά από πολλά τηλεφωνήματα, η καναδική κυβέρνηση πρόσθεσε μια επιπλέον επιλογή που λέει κατοικίδιο, για τη συμπλήρωση του συνοδευτικού εγγράφου»
«εμείς παίρνουμε κατοικίδια ζώα για να έχουν παρέα τα κατοικίδιά μας»
«δεν ήθελα να πάρουμε ένα σκύλο ή μια γάτα, ο χοίρος είναι ένα ωραίο κατοικίδιο ζώο, γιατί είναι πολύ έξυπνος, αλλά υπάρχει πρόβλημα στην εξαγωγή του από τη χώρα»
«ένα γουρούνι είναι σαν παιδί δύο ή τριών ετών, αλλά είναι ένα μικρό παιδί που ποτέ δεν θα μεγαλώσει και ζει περίπου 20 χρόνια»
«στην αρχή, όταν τον πήραμε βάλαμε αμμολεκάνη στην πίσω αυλή, για να λερώσει, αλλά μπερδεύτηκε και λέρωσε στο πάτωμα της κουζίνας. Αλλά εγώ του έδειξα που ήταν η αμμολεκάνη,  μετά από τέσσερεις ώρες πήγε στην τουαλέτα του και από τότε, ποτέ δεν λέρωσε αλλού»
ο Λουδοβίκος δεν έχει πολύ γούνα και έτσι διατηρείται καθαρός, μόνο με ένα βούρτσισμα. Μερικές φορές τον πλένουν με σαμπουάν σκύλου.
το ζευγάρι μετακόμισε από τον Καναδά στο Λονδίνο πριν από δύο μήνες, αλλά δυσκολεύτηκε πολύ να βρει σπίτι, γιατί κανένας ιδιοκτήτης δεν τους επέτρεπε να έχουν ένα γουρούνι!

Ο Λουδοβίκος είναι όπως ένας σκύλος, πηγαίνει στην τουαλέτα του στην πίσω αυλή και δεν κάνει ζημιές, απλά γιατί είναι πολύ τεμπέλης. Όταν του λένε να κάνει κάτι, θέλει να ξέρει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. ΄Ετσι, δεν εκτελεί εντολές,  αλλά καταλαβαίνει τις λέξεις για τα πράγματα και οι ιδιοκτήτες του χρησιμοποιούν τη νοηματική γλώσσα για να επικοινωνήσουν μαζί του (αυτός ο τρόπος δείχνει να είναι αποτελεσματικός)
Ο Λουδοβίκος είναι επίσης ένα ιδιαίτερα συναισθηματικό ζώο. Εάν κάνει κάτι κακό, τον ντροπιάζουν και τον βγάζουν έξω, τότε, φωνάζει και κλαίει με πραγματικά δάκρυα.
Ο δεσμός με τους ιδιοκτήτες του είναι απίστευτος –όταν κοιμούνται μένει ήσυχος και περιμένει να ξυπνήσουν-
οι θόρυβοι που κάνει είναι ωραία χαμηλότονα φωνητικά, εκτός και εάν προσπαθούν να τον κάνουν, να κάνει κάτι που δεν θέλει, τότε φωνάζει ακριβώς σαν να τον σφάζουν !

Πηγή 15-1-15

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2912193/Saving-owner-s-bacon-17-stone-pot-bellied-pig-scares-burglars-attempted-raid-home.html

read more “ο ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟΣ ΧΟΙΡΟΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ έδιωξε τους ΔΙΑΡΡΗΚΤΕΣ από το ΣΠΙΤΙ του”

ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ του ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ, η ΕΙΚΟΝΑ του ΖΩΟΥ στον ΕΓΚΕΦΑΛΟ μας

Ο μυστικός κόσμος του Μίκυ Μάους, Εμψυχωτές κινουμένων σχεδίων  αποκαλύπτουν  που είναι κρυμμένος ο Μίκυ Μάους σε κορυφαίες ταινίες της Disney.

Είναι μια παράδοση της Disney  που διεξάγεται κρυφά  εδώ και δεκαετίες αλλά δεν έχει αναγνωριστεί ποτέ δημοσίως.

Εμψυχωτές (animators) κινουμένων σχεδίων της Disney και σχεδιαστές για τα θεματικά πάρκα της, ενσωματώνουν εδώ και καιρό –με συγκαλυμμένο σχεδιασμό- έναν κρυφό Μίκυ Μάους στην εργασία τους,

Συνήθως η κρυμμένη εικόνα του Μίκυ Μάους , αποτελείται από τρεις κύκλους που αντιπροσωπεύουν το κεφάλι και τα αυτιά του Μίκυ, αλλά και ο ίδιος ο Μίκυ μπορεί να βρίσκεται κρυμμένος στις εικόνες των σύγχρονων ταινιών κινουμένων σχεδίων, ανάμεσα  στο πλήθος και στις διαδρομές  (ride designs)
Ο Μίκυ κρυμμένος στο παρασκήνιο της εικόνας, δίνει ευκαιρία στους οπαδούς του, να  προσπαθήσουν να τον εντοπίσουν.
Η εύρεση του κρυμμένου Μίκυ έγινε σήμερα ένα σπορ για τους λάτρεις της Disney που δημιούργησαν ολόκληρες ιστοσελίδες, που έχουν συσταθεί για να τεκμηριώσουν τις κρυμμένες εικόνες του.

οι Imagineers έχουν «φυτέψει» κρυφές παραστάσεις του Μίκυ σε ταινίες όπως στη Χιονάτη, στον Αλαντίν και γύρω από το μαγικό βασίλειο  «Magic Kingdom» και Epcot Center.
Αναπαράσταση του  Μίκυ Μάους υπάρχει στην  Πεντάμορφη και το Τέρας, στο The Lion King, στην Ωραία Κοιμωμένη, στη Χιονάτη και τους επτά νάνους, στους άθλους του Ηρακλή, στον Γκούφη,  στο Lilo & Stitch, στη Μικρή Γοργόνα και σε άλλες. 

Δεν υπάρχει επίσημος κατάλογος των κρυμμένων Μίκυ Μάους, που «φύτεψαν» οι εργαζόμενοι στην Disney, στο παρασκήνιο των εικόνων και αυτό προσθέτει μυστήριο στην αναζήτησή τους και προκαλεί έντονους διαδικτυακούς διαλόγους. Ωστόσο η  Disney.com  τεκμηριώνει μερικές «κρυφές εμφανίσεις του Μίκυ» σε κάποιες εκδόσεις από τις καλύτερες ταινίες της, σε ένα blog post.

πηγή 3-1-15

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2895481/Animators-reveal-Mickey-hidden-Disney-s-films-spot-him.html

Η εικόνα του Μίκυ Μάους στον εγκέφαλό μας
του Marc Bekoff, Ph.D. ( Professor Emeritus of Ecology and Evolutionary Biology at the University of Colorado, Boulder.)

Ο  Μίκυ Μάους συναντά τoν Konrad Lorenz  " Mickey Mouse Meets Konrad Lorenz "

Ο διάσημος επιστήμονας Stephen Jay Gould (ασχολήθηκε με την εκλεκτική ιατρική) έγραψε ένα συναρπαστικό δοκίμιο που ονομάζεται " Mickey Mouse Meets Konrad Lorenz " στο οποίο διερεύνησε γιατί βρίσκουμε ορισμένα ζώα χαριτωμένα (1979, Natural History , 88(5): 30-36).
Ο Stephen Jay Gould    ιχνηλάτησε την εξέλιξη του Μίκυ Μάους (the evolution of Mickey Mouse) ως εξής  « καθώς ο Μίκυ γίνεται όλο και πιο αξιαγάπητος στη διάρκεια των χρόνων, η εμφάνισή του γίνεται όλο και πιο νεανική, οι μετρήσεις στα τρία στάδια της ανάπτυξής του, αποκαλύπτουν ένα μεγαλύτερο, σε σχέση με το προηγούμενο μέγεθος κεφαλιού, μεγαλύτερα μάτια και διευρυμένο κρανίο, όλα χαρακτηριστικά της νεότητας»

Ο βραβευμένος με Νόμπελ Αυστριακός ακαδημαϊκός Konrad Lorenz (1903-1989), ο οποίος μελέτησε την εξελικτική κοινωνική ψυχολογία  και την ανθρώπινη  προσαρμοστική συμπεριφορά- ανθρώπινη ηθολογία - επεσήμανε ότι πολλά ζώα (για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με την προσέλκυση των ανθρώπων που είναι οι φροντιστές τους) έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά κοινά με τα ανθρώπινα μωρά, αλλά όχι με τους ενήλικες: στρογγυλό πρόσωπο, μεγάλα μάτια, πατημένη μυτούλα  (snub nose), διογκωμένο μέτωπο και μικρό πηγούνι που κλίνει προς τα πίσω (retreating chin)
ο Lorenz πίστευε ότι, παρουσιάζουμε μια εξελικτική ανταπόκριση στα ανθρώπινα νεαρά άτομα και η ανταπόκρισή μας αυτή μεταφέρεται και σε άλλα θηλαστικά που έχουν το ίδιο σύνολο χαρακτηριστικών.

Αν τα ανθρώπινα μωρά μας,  άρχιζαν να γεννιούνται με μεγάλες μύτες και στενά κεφάλια, ή ακόμη και κέρατα, θα αρχίζαμε να βρίσκουμε αυτά τα χαρακτηριστικά ελκυστικά.
Για αυτό το λόγο οι γονείς έχουν την τάση να πιστεύουν (και βέβαια εξαπατώνται)  ότι τα δικά τους μωρά, είναι πιο ελκυστικά από ότι τα άλλα μωρά.

Υπάρχει ένα εγγενές ένστικτο για να διατηρήσουμε τη δική μας γενεαλογική γραμμή, το δικό μας συγκεκριμένο DNA.  Η ευρύτερη εστίαση αφορά όλα τα ανθρώπινα μωρά και μια ακόμα ευρύτερη εστίαση, συμπεριλαμβάνει τα μωρά όλων των θηλαστικών.
η βρεφική συμπεριφορά (τα μωρά ζωάκια που φαίνονται αδέξια, παιχνιδιάρικα, εύθραυστα και αθώα)  ενεργοποιεί  την παρόρμησή για φροντίδα, αφού τα ανθρώπινα μωρά είναι πολύ αδύναμα και δεν έχουν εφόδια για επιβιώσουν χωρίς τη φροντίδα μας.  Μια ομάδα από βρεφικά χαρακτηριστικά που τα αντιλαμβανόμαστε ως χαριτωμένα, μας παρακινεί για φροντίδα και προστασία,  σύμφωνα με την εξελικτική μας λειτουργία ώστε να ενισχυθεί η επιβίωση των απογόνων μας»
------------------------------------------------------------------------------
Μελέτες για μη ανθρώπινα ζώα και για  τις αλληλεπιδράσεις ανθρώπου -ζώου αναδεικνύουν ενδιαφέροντα ζητήματα για το πως αντιλαμβανόμαστε τα άλλα ζώα.
ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου μας είναι εκπαιδευμένο να ανιχνεύει γρήγορα πλάσματα του μη ανθρώπινου είδους, ερευνητές από το California Institute of Technology (Caltech) and UCLA αναφέρουν ότι οι νευρώνες σε όλη την αμυγδαλή - ένα κέντρο στον εγκέφαλο γνωστό για την επεξεργασία των συναισθηματικών αντιδράσεων - ανταποκρίνονται κατά προτίμηση, σε εικόνες των ζώων. Υπάρχουν δύο άλλες αξιοσημείωτες πτυχές αυτής της έρευνας: (1) η ανταπόκριση των κυττάρων στην αμυγδαλή είναι ανεξάρτητες από το συναισθηματικό περιεχόμενο των εικόνων – δηλαδή χαριτωμένο, άσχημο, και επικίνδυνα ζώα υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με παρόμοιο τρόπο και (2), μόνο τα κύτταρα στη δεξιά αμυγδαλή ανταποκρίθηκαν στις εικόνες των ζώων
Η ανταπόκριση που εμφανίζεται μόνο στην αμυγδαλή της  δεξιάς πλευράς του εγκεφάλου  λέγεται ημισφαιρική  ασυμμετρία και σύμφωνα με έναν από τους ερευνητές, «αυτή η εντυπωσιακή ημισφαιρική ασυμμετρία συμβάλλει στην ενίσχυση των προηγούμενων ευρημάτων  που υποστηρίζουν την ιδέα ότι, από νωρίς στην εξέλιξη των σπονδυλωτών, το δεξί ημισφαίριο άρχισε να ειδικεύεται στην αντιμετώπιση απρόβλεπτων και βιολογικά σχετικών  ερεθισμάτων,  ή στις αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον. »
Όσον αφορά την εξέλιξη του εγκεφάλου, η αμυγδαλή είναι μια πολύ παλιά δομή, καθώς σε όλη την βιολογική μας ιστορία, τα ζώα, τα οποία θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν είτε τα αρπακτικά ζώα ή το θήραμα, και ήταν μια ιδιαίτερα σημαντική κατηγορία των ερεθισμάτων»
Η μελέτη αυτή μας κάνει να προβληματιστούμε σχετικά με το που, εδρεύουν στον εγκέφαλό μας, οι διαφορετικές ανταποκρίσεις μας  σε ένα ζώο που το θεωρούμε  χαριτωμένο, άσχημο ή επικίνδυνο

Ανταποκρινόμαστε στην εικόνα των ζώων με κάθε τρόπο και αυτές οι μελέτες ανοίγουν την πόρτα για πιο συναρπαστικές έρευνες σχετικά με το πώς επεξεργαζόμαστε τα ζώα μέσα στο μεγάλο μας εγκέφαλο.  που βρίσκεται η νευροανατομική βάση  όπου «κρίνονται» τα χαρακτηριστικά τους (αν τα θεωρούμε χαριτωμένα  ή όχι) έτσι θα καταλάβουμε γιατί κάποιοι άνθρωποι ασχολούνται περισσότερο ή λιγότερο με την ευημερία των ζώων.  ίσως υπάρχουν  διαφορές μεταξύ των ανθρώπων που επιλέγουν να " rewild their heart " και σε εκείνους που δεν το κάνουν.

Σχετική η έρευνα για το αρκουδάκι που προτιμάμε να αγοράζουμε για τα παιδιά μας
Researchers Robert Hinde and L A. Barden ("The evolution of the teddy bear", Animal Behaviour , 1985, 33, 1371-1373), likewise discovered that during the 20th century teddy bears went from having long

legs and a stubby nose to having stubbier noses and higher foreheads , juvenile traits that Lorenz discovered were called "cute."

Πηγή 22-12-11

http://www.psychologytoday.com/blog/animal-emotions/201112/animals-in-our-brain-mickey-mouse-teddy-bears-and-cuteness
πηγή 24-6-14
http://www.bbc.co.uk/news/uk-england-28036667

read more “ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ του ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ, η ΕΙΚΟΝΑ του ΖΩΟΥ στον ΕΓΚΕΦΑΛΟ μας ”